Seçemedim!

Oğlum geçen gün öyle pozlar verdi ki bana hangisini koyacağımı seçemedim bir türlü.Anlaşılan hepsini koymaya pek fırsatımda olmayacak gibi,ne zaman bloğumla uğraşsam benim yanımda bitiyor,başladı annne annee demeye.Kıyamadım açtım kapıyı,çok mutlu ayyyy diyip duruyor yanımda,kapıyı da kapattı başbaşayız artık.

İçeri dışarı derken 1 saat sonra tekrar oturdum bilgisayar başına,allahım yine inlemeye başladı kapının önünde.

Kısaca bizden haberler;

Batıhan ilk azısını çıkardı.Üstten de bir tane yolda,hepsini birden çıkaracak galiba bizimki.

Bu arada yeni yeni huylarımız var,kızınca üst üste çığlık atmak gibi, azı dişlerini çıkartmasına bağlıyoruz.Umarım öyledir,yoksa hiç çekilecek gibi değil.

Bu arada annem oyalamaya çalışıyor ama maalesaef başarılı değil,bizimki gene başardı içerde şu anada,hey allahım.Anasına çekmiş inatçı velet:)))

Geçen haftasonu yorgan döşek yattım,feci grip oldum,bir gece uyuyamadım ağrılarımdan.Bugün daha iyiyim ama tam atlatmış sayılmam.Batıhan evdeki grip salgınından başarıyla çıktı şimdilik,gerçi ara ara hafif ateşlenip burnu tıkanıyor ama o kadarla geçiştiriyor.Umarım hep böyle dayanıklı olur.

Son ve en güzel haber, Batıhan birçok şey yemeye başladı.Makarna yedi ilk kez geçen gün,blendırı kullanmıyoruz artıkın.Çoğu yemeği ezerek veriyoruz,bazılarını hala reddetsede çoğunu yemeye başladı.Havalara uçuyorum,inşallah böyle devam eder.

Kudurdu oğlum bütün bildiği kelimeleri saymaya başladı,bizden bu kadar kaçıyorummmm

Alo Kanka

Geçen perşembe Bakırköy'de bir seminerdeydim.Çok çağırırlar bizi seminerlere,çok gıcık olurum.İşi gücü bırak hadi düş yollara,neyse bu sefer çok hevesliydim,merkezden uzaklaşınca seminer yüzü göremedik.Özlemişim beee,ohhh dedim.Üniversiteden arkadaşımı gördüm ayrıca,ayak üstü gülüştük iyi geldi valla.Çıkışta da Bakırköyü turladım hızlıca,Batıhan'a oyuncak aldım,kalabalık beni o kadar yormuş ki ,eve bitkin bir vaziyette döndüm o akşam.
Neyse gegelim seminer konumuza burda paylaşmak istedim çünkü hepimizi ilgilendiren bir konu:ÇOCUK POLİSİ
Çocuk Polisi çağırmıştı bizi yaptıklarını anlatmak ve yeni projelerinden bahsetmek için.Çok yol almışlar,2003 te başladım ben göreve o yıllarda Vatan Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şubede çalışan bir beyin sunumunu dinlemiştim.Durum içler acısıydı,çocukla ilgili hiçbir eğitim almamış insanlar görev yapıyordu şubede.Çok yoğundular sadece bir psikolog vardı çocuklarla görüşen,koskoca İstanbul düşünebiliyor musunuz sadece 1 kişi.Dediğim gibi çok yol almışlar özellikle Ö.Temür hanım bu konuyla çok ilgili,bizzat yapılan projelerin içinde kendisi.Buradan tebrik ediyorum kendisiniiaynı zamanda Psikolojik Danışman kendisi,aynı bölümü bitirdiğimizi için ayrıyetten gurur duydum kendisiyle.
Çocuk Polisi sayısı artıyor gün geçtikçe,özel testelerden geçirip,mülakatla göreve alıyorlar.Aynı zamanda üniversitelerin Çocuk Gelişimi,Psikoloji,Rehberlik ve Psikolojik danışmanlık bölümlerinden mezun olma gibi şartlar arıyorlar.O kadar doğru birşey ki,insan güzel şeyler yapıldığını görünce çok mutlu oluyor.Çocukları ürkütmemek amacıyla sivil çalışıyorlar,güleryüzlüler,çocukları sevdikleri her hallerinden belli.Başlığımda belirttiğim Alo Kanka ise yeni projeleri,okullara posterleri geldi.Belki içinizde görenler vardır.Çocuklar suç mağduru olduklarında, yada her hangi bir suça karıştıklarında direkt olarak çocuk polisiyle irtibat kurmaları için bir sms hattı Alo Kanka 1550 ye mesaj atıyorlar.Yakında televizyonda da reklamları olacağını söylediler,bir de internet adresi var http://www.kanka.com.tr/
Çocuklarınıza muhakkak öğretin,neyle karşılaşacağımız hiç belli değil.Özellikle orada anlatılan bir olayı paylaşmak istedim burda.Bir çocuk ilkokula gidiyor yaklaşık 1 sene boyunca komşusu tarafında cinsel istismara uğruyor.Anne okul kantininde çalışıyor,çocuk bir şekilde yardım istiyor örneğin annesine tecavüz ne demek diye soruyor birgün,okula yalnız gitmek istemiyor,evde yalnız kalmak istemiyor gibi yardım çığlıkları.Anne anladığında çok geç oluyor tabii,düşünsenize 1 yıl .Çocuklar genelde tehdit ediliyorlar ve böyle durumlar kolay paylaşılabilecek durumlar değil,ben bu hattın çok işe yarayacağını düşünüyorum.
Çocuk Polisi cinsel istismar suçlarında çok hassas davranıyor,istismara uğrayan çocuk bir psikolog ve avukat eşliğinde kamera karşısında ifade veriyor.Tekrar tekrar aynı olayı anlatmamak için,savcı cd den izliyor,hatta mahkemede dahi anlatmak zorunda kalmıyor.Allahım kimsenin başına vermesin,çok zor bir durum,seminerde bir ara kendimi zor tuttum ağlamamak için.Polisler nelerle karşılaşıyorlar bir bilseniz.
Çocuklar üzülmesin,ağlamasın,böyle iğrençliklerle hiç tanışmasınlar...
Ama karşılaştıklarında da neler yapabileceklerini bilsinler,işte bu aşamada bizim devreye girmemiz lazım.Sadece kendi çocuğumuz için değil sokakta çalıştırılan çocuklar,fiziksel istismara uğramış,kaçırılmış, evden kaçmış yada terkedilmiş bir bebek bulabiliriz kapımızda.İlk arayacağımız Çocuk Polisi olmalı
Üsküdar Çocuk Şubesi
Selami Ali Mah.Gazi Cad.No:119 Bağlarbaşı/Üsküdar
Tel:0216 492 71 85
Çocuk Şube Cep Tel:0505 787 74 13

Ecenur Ablası Bizdeydi...

Geçen Cuma Ecenur bize kahvaltıya geldi annesiyle.Annesi benim hem kuzinim,hem süt kardeşim olur.Birlikte büyüdük biz, aramızda 4 ay var Aynur'la,ilkokul 3.sınıfa kadar da aynı snıftaytık.Sonra onlar taşındılar,aile apartmanında oturuyorduk hep birlikte,halam,amcam,babaannem ve biz çocukluğum çok güzeldi.Çok eğlenirdik, öyle bir ortamda büyüdüğüm için hep çok şanslı olduğumu düşünürüm.Kuzenlerimle aramızda çok yaş farkı da yok,hepimiz arkadaş gibiydik,hala da öyle. Ecenur Arzum Onan'a ne kadar çok benziyor değil mi? A.Onan'ın kızı olsa bu kadar benzemez bence:)))Hem çok akıllı hemde güzeldir yeğenim,bu sene 1.sınıfa başladı.Birlikte kahvaltı yaptıktan sonra dışarıya attık kendimizi,Batıhan'ı ancak öyle susturabildim.Eve gelen çocukları kıskanıyor mu ne allahım deli etti beni,bir yabani yapıştı eteğime,ne oyun oynuyor,mızıldayıp durdu.En sonunda hava güzel dışarı çıkalım bari dedik.

Aynur'la Ecenur....

Batıhan çocukların arabalarına saldırdı resmen,çareyi evden arabasını getirmekle bulduk.Kendi arabasıyla hala ilgilenmese de arabaları değiş tokuş yaptık böylece.Çocuk milleti gözleri aç nolcek:)))

Bugün 8 Şubat Pazar,sabah uyandığımızda gece kesilen elektrikler hala gelmemişti.Luli karşısında sabah keyfi yapan Batıhan,televizyonu açamadığımız için yapmadığını bırakmadı yine,bir gürültü bir kıyamet,pazar pazar komşularımızı rahatsız etmeyelim diyerek,attım Batıhan'ı arabasına üzerine de yağmurluğunu çektim.Birlikte yağan yağmurun altında yürüyüş yapmış olduk oğlumla,hemen sakinleşiverdi bizimki,ikimize de iyi geldi.İnsanların tuhaf bakışlarıyla karşılaşmadık değil,amannn kimin umurunda,dönüşte ekmeğimizi gazetemizi alıp eve döndük.Batıhan inmek bile istemedi arabadan:))) Biraz önce annem geldi,yüklenmiş bir sürü şey,zeytinler turşular:)))Benim kilo vermem olanaksız herhalde,bu kadar iştahlı bir annesi olunca insanın:)))Batıhan'a anneanne gelicek bugün dediğimizde dede dede deyip durdu yavrucak,ikisini birlikte istiyor.Yarın okuldayız,ne çabuk geçti günler,koşturmaca başlıyor yeniden taa yaz tatiline kadar hemde.

PS Batıhan alt ve üstten köpek dişlerini çıkardı,alttan bir azı dişi de çıktı.Ateşlenmedi fakat çok mızmızlandı,oda benim bonusumdu herhalde.

Sobelenmişim

Arkadaşım Rahşan tarafından sobelenmişim ,okuduğunuz kitabın 161.sayfasının 5.cümlesini yazacakmışım.
Kitabı aramaya koyulunca ana birde baktım kocacım kitabı kaptığı gibi Manisaya gitmiş,buradan anlaşılıyor ki kitap elimde bayaa bir sürünmüş olmalı.Valla billa okumayı çok severim ,vakit bulamıyorum zırvaları yazmak saçma yaratılması lazım.Her neyse şimdi ilk sobem bu blog dünyasında cevaplamasam içimde kalıcak,hemen aradım kocacığımı sobe mobe anlamaz o direkt sordum kitabın 161.sayfasını aç 5.cümleyi söyle bana.Canım hiç soru sormadan hemen yaptı dediğimi napsın alıştı artıkın bana.Blogumda yazıcam sobelendim deyince heee dedi,başka birşey de dedi ama neyse o aramızda kalsın:)))))Bugün çenem amma düştü,anneannemle kulakları hafif işitmediğinden fazla sohbet edemediğimizden midir nedir.
Neyse gelelim kitaba İlber ORTAYLI "Tarihimiz ve Biz" işte 5.cümlesi "Ama unutulmasın bunu imparatorluktan kopan hatta o tarihte henüz kopmamış olan Mısır ile birlikte yapmıştır."
Valla sobenin devamında 5 kişiye gönderilmesi gerekiyormuş,ama blog dünyasında fazla arkedeşim olmadığından olanlarında sobelenmiş olduğundan sorryyyy.
P.S Batıhan 3 saati geçiktir uyuyo,galiba gece sandı garibim karnı da aç olduğu halde uyuyor.Anneannem tutturdu sende yat birlikte kalkarsınız diye:))) Neyse bu arada sobemi yanıtlamış oldum,Rahşancım öptüm seni...

Çok Güzel Hareketler Bunlar!!!

Batıhan Bey büyümekte,sonsuza kadar unutmamak için en sevdiklerim.

1. Yemeğini yedikten sonra önlüğünü çıkarmam için bebekçe sesiyle ısrarlı bir şekilde aşççç aşççç demesine,

2. Lambanın yandığını nerde görürse görsün cııss cıısss demesine...Öyle dikkatli ki bugün dışarda yürürken apartmanların ön kapılarında harekete duyarlı ışıkların yanmasını bile farketti,tabii eve gidene kadar tutturdu cııss cııss diye bir süre kapı önlerinden ayrılamadık.

3.Sabah uyandığında babasını hala uyur gördüğünde bastıra bastıra baaabaaa e ee ee demesine(babası uyuyormuş yani),

4.Ona kızdığım zaman hemen savunmaya geçip elini dudaklarına götürerek buv buv buv yapmasına ölüyorum,hemen kendimi tutamayıp gülmeye başlıyorum.

5.Uyutmak için ayağıma yatırdığımda hemen çoraplarını tutup aşçç aşççç demesine,bu aralar pijamaya taktı onu da çıkartıcakmışım,sanırım yaza donla dolaştırıcaz adamı.

6.Playskooldan aldığımız ilk arabam la çok güzel oynuyor,iyi ki almışım dediğim oyuncaklardan bir tanesi,ilk adımı atmaya hazırlanan bebelere şiddetle tavsiye ederim.Şimdi Batıhan büyüdü tabii üzerine oturuyor bizde arabaya bir ip bağladık,oda oda gezdiriyoruz kuzuyu.Arabaya otururur oturmaz bacaklarını hızlı hızlı arabanın üzerine yerleştirmesine bayılıyorum,

7.Batıhan Ay dede hastası diyebilirim,artık nerede hangi şekilde görürse görsün hemen tanıyor.Hatta işi abartıp güneşe bile ayy dedde demeye başladı.Bastıra bastıra Ayy dedde Ay dedde demesine,

8.Çoğu gece uyku vakti geldiğinde Batıhan hadi uykun geldi gidelim yatalım dediğimde ev halkına bay bay yapıp odanın yolunu tutmasına bayılıyorum,

9.Herhangi birşeyle ilkgilenirken birden annnee annnee deyip gelip bana sarılmasına bitiyorum,bir de bazen muummha diye öpücükde kondurmayı ihmal etmiyor.

10.Akşam hava kararınca gündüzden çok farklı oluyor,sürekli onunla ilgilenelim oynayalım istiyor.Hepimizi sıraya diziyor nerdeyse kim yorulursa devreye bir başkası giriyor,dedesi,babası,ben,anneannesi.İlla kendi odasında oynamak istiyor,odasına gidip birinin gelmesi için inlemesi ise görülmeye değer,

Daha bir sürü var ama en sevdiğim hareketleri bunlar sanırım,tabii bir de sevmediklerimiz var onlar başka bir yazıya kalsın.

Babamızı geçtiğimiz Çarşamba günü gönderdik,uçakla İzmir'e gitti,oradan Manisaya.Uçak bileti fiyatları acayip uygun bu aralar,neredeyse otobüs bileti fiyatına.Batıhan ara ara babasını evde arıyor,baba nereye gitti dediğimde annn aannn diyor.Arabaya binip gitmiş yani.Çocuk ne yapsın anneannesi,dedesi,babası sırayla hepsini yolcu etmeye,arabaya bindirmeye alıştı artık

Büyük anneannemiz bizi yalnız bırakmadı sağolsun,o gün hemen geldi.Batıhan çok çabuk alıştı anneanneme,genelde yabancılık çekmez ama bana göre çok hızlı gerçekleşti niyeyse.Acaba hatırlamaya mı başladı gördüğü insanları,sanki öyle birşey oldu gibi.Bugün anneannemle pazardan aldığım ıspanaklarla bir sürü yemek yaptık söylemesi ayıp,Gül Böreği,köklerinden çorba,yemek artık 10 gün ıspanak yeriz.Anneannem çocuk gibi sevindi caaanım ıspanakları görünce,burda en sevdiğim yer pazar oldu diyebilirim.Bayat sebze ve meyve görmekten bıkmıştım,herşeyin en tazesini bulabilmek çok hoş.

Batıhan'ı hergün dışarı çıkarmaya çalışıyoruz.Havanın durumuna göre süre değişiyor.Dün biraz soğuk olduğu için yarım saat dolaştık site içerisindeki parklarda,bir de caddeye doğru gidip arabaları seyretme keyfimiz var.

15 Tatil ve Batıhan 17.Ayında

Günler su gibi akıp gidiyor,şöyle böyle derken 1.dönemi kapattık bugün okulda.Sömestr tatilimiz bugün başladı,karne verileceği gün hep çok sıkılırım ben,malum bir sınıfım olmadığı, karne veremediğim için okulda bu heyecana ortak olamamak üzer beni nedense.Bugünde öyle bir gün geçirdim okulda,karne heyecanı yaşayan ziyaretçilerim olmadı değil.Bir tanesi sabahtan beri beni bekliyormuş (bugün başka bir okulda işim olunca biraz geç gittim kendi okuluma) hayırdır inşallah dedim dönem sonunda ne sıkıntın var.Teknoloji Tasarım dersinden(bu arada bu ders geçmiş zamanın resim-iş eğitimi dersidir bu asortik isim iki-üç senedir kullanılıyor) zayıf almış,daha doğrusu öğretmen zayıf vermiş.Zayıf olan ders notlarını hep öğretmenler verir değil mi:))) Bende bu tür durumlarda öğretmenlere müdahale etmeyi pek sevmem,daha karneyi görmeden üzülmemesini söyledim.Çünkü okulda baya bir not düzenlemesi yapılır son haftalarda,genelde yükseltilir,özellikle de takdir teşekkür alacak öğrenciler için.Sınıf öğretmeni son anda olaya müdahale etmiş,not biraz daha yükseltilmiş baktım çıkışta elinde teşekkür belgesi annesine beni gösteriyor.Ne yapalım düşük notlar vererek çocukları okula küstürmemek lazım,bol keseden notlar vermek de çok doğru değil tabi,işte öğretmenlik hakketen zor bir meslek dengeleri her zaman iyi kurman lazım.Bu arada 1.sınıflar ve Ana Sınıfı öğrenci ve velilerini izlemeyi çok severim,aman allahım hepsinde bir heyecan görülmeye değer gerçekten.Batıhan geldi hep gözümün önüne,canım benim büyüyecek okula gidecek,karne alıcak inanılır gibi değil.


Gelelim tatil planlarımıza,16 yaşımdan bu yana ilk defa heralde bu tatilde evde olacağım,son anda kudurupda fikrimi değiştirmezsem:))Benim için acayip bir durum bütün gün bunu düşünüp durdum,acaba bende bir gariplik mi var ,ne oluyor bana diye.Bu arada lise arkadaşım Sevim bizi hayal kırıklığına uğrattı,bu tatilde gelecekler bizde kalıcaklardı .Kız arkadaşlar da başka oluyor insan çok özlüyor birlikte olmayı kaynatmayı,hele de senede birkaç gün görüşünce baya heveslenmiştim,havaya girmiştim.Başka bir sefere inşallah.Eşim ailesini görmeye gidecek malum yaz tatiline kadar başka bir şansı yok,ama biz ne yapacağız bakalım Sevim de gelmiyeceğine göre.Bugün onu da düşünüp durdum,işin içinden çıkamadım acaba yalnız kalabilirmiyiz kalamazmıyız diye.Gündüz birşey değil bir şekilde idare ederim,yakın arkadaşlarıma giderim vakit geçiririm bir şekilde,ama geceleri korkarım diye düşünüyorum.En iyisi bizim yakınlarda bir yerlere gitmemiz ya da birilerinin bizim yanımıza gelmesi olucak heralde.Neyse bulucaz bir çaresini bu soğukta Batıhan'la Manisa'ya gitmek,yollarda telef olmak istemiyorum.Zaten yeni gittik sayılır,bir de hasta olduk.
Batıhan etrafımda dolanıp duruyor,ikinci kez sabote etti bilgisayarı,kapatıp duruyor.Şu yazıyı kazasız belasız göndermek istiyorum artık.Millet nasıl yazıyor hayret,hatta iki çocuğu olanları gördüm bugün birkaç blogda.Evde olduğumda sürekli peşimde,banyoya giremez oldum kapının önünde inliyor içeriye alayım diye,hatta bazı günler öyle hareketli oluyo ki sabırtaşı annem bile pes ettiriyo yani.Her neyse gelelim Batıhan'daki son gelişmelere, bir iki hafta önce yaşadığımız olağan kabızlık problemini Duphalac şurubu tekrar kullanarak çözüme kavuşturduk .İçerden sesler yükseliyor ayy ne yazacağımı da karıştırıyorum,başına birşey gelmeden bırakayım bari özet olarak bu aralar böyleyiz,durmak yok...

2009'un İlk Haftası

Üstteki fotoğraf anlaşıldığı üzere 2008 yılbaşı akşamı,şapkayı özellikle saklamıştım bu sene için ama Batıhan kafasında tutmamakta inat ettiği için doğru dürüst pozlayamadım.

31/12/2008
Oğluşum dedesini aldığı trene bayıldı,ama sesi gerçek bir tren sesinin 10 kat fazlası olabilir:))Alttaki komşularımızı zaten sabahın köründe kaldırıyoruz bir de geceleri kafalarını şişirmeyelim diye treni saklamak zorunda kaldık.

---------O----------

Ocak ayının ilk haftasını bitirdik nerdeyse,bizde şimdi Sömestr heyecanı başladı.Dört gözle bekliyoruz,planlar yapmaya başladık şimdiden.Böyle tatile yaklaştıkça okulu daha çok seviyorum galiba,eminim öğrencilerde aynı duyguları yaşıyodur.Evet gelelim tatil planlarına; tatilde eşim ailesinin yanına gitmek istiyor.Ben gitmek istemiyorum çünkü geçen bayramda feci şekilde hastalandı Batıhan.Aynı şeyleri yaşayıp tatilin zehir olmasını,Batıhan'ın da yollarda telef olmasına gönlüm razı değil.Biz oğluşumla evimizde başbaşa tatil yapacağız anlaşılan,anneannesini de gönderiyoruz.Bende Gelibolu'dan çok sevdiğim arkadaşlarımı davet ettim.Bakalım Özü hamile olduğu için gelemeyebilirmiş,ama Sevim son anda yan çizmezse gelicekmiş.Süper dinlendirici ve keyifli bir tatil olucak galiba,çok heyecanlıyım şimdiden.Umarım havalar biraz daha iyi olurda,eve tıkılıp kalmayız.Gerçi ben hiç yakınmam,özlemişim zaten ama dışarda takılıp,alışveriş yapmakda fena olmaz Sevim açısından.Gelsinlerde planımızı yapar,yakın yerlere gideriz.
Bugün Can 2 yaşında,akşam doğum günü partisine gidemeyeceğimiz için,öğleden sonra gidip bir öpeyim dedim.Çok tatlı kereta,çok da yakışıklı maşallah.Allah uzun sağlıklı bir ömür versin oğluşuma.Havalar ısınınca tosuncukları buluşturmak ümidiyle...