Son Dakikalar...

Koca bir yılı devirdiğimiz bu son dakikalarda blogumun başımda olacağıma bir yıl önce söyleseler aklım almazdı heralde.Bilgisayar başında oturmaktan oldum olası pek hoşlanmadım,ama blog başka tabii.Birazdan sevdiklerimi öpmeye sarılmaya gideceğimden, çabukça birşeyler yazmak istedim.Allahım kim ne istiyor ne bekliyorsa gelecekten onu versin...Bize Batıhanımızı verdi daha ne olsun,artık tüm dileklerim oğlum için...
Tüm sevdiklerimize Mutlu Yıllar...

Çok şey birikti yine yazıcak!

Nerden başlasam,en iyisi kuzencanın nişanından başlayayım.Geçen cumartesi günü evlilik yolunda ilk adımını atmış oldu amcamın kızı.Evde yaptılar nişanı,yakın akrabalar davet edildi.Batıhan'ı o kalabalığın içinde düşünemediğim,nişanı bana ve ordakilere zehir edeceğini düşündüğümden evde bıraktım oğluşumu.Herkes onu sordu tabii,zaten artık doğduğundan beri pabucumuz dama atıldı bir kere,Deniz ve Hasan olmaktan çıkıp Batıhan'ın anne ve babası olduk birden.Yanlış anlamayın pek de şikayetçi olduğum söylenemez bu durumdan.Allah mutlu mesut etsin,baya bir beklediler bugün yaşamak için.Bu sene düğünümüz var.Batıhan'ı düğüne hazırlamak lazım şimdiden,oğlum pek meraklı değil de oynamaya:)))Çok ciddi birisi:)))

Bu arada Deryacık çok şanslı kuzen Meral bile geldi taa Alamanyalardan,kızcağız neredeyse hiç kimsenin düğününde nişanında bulunamadı.Deryaya kısmetmiş ne diyelim.Alttaki fotoğraf nişan günü çekildi.Deryacık yok aramızda soldan başlarsak ben,Nuray,Meral ve Filiz ablam...

Nişan çok güzel geçti,evim artık İstanbul dışında olduğundan erken ayrılmama üzülmedim değil,ama ne yapalım bu duruma alışmak lazım.En azından gidebiliyorum deyip avutuyorum kendimi.

Bu arada daha önce de yazmıştım ailemizin (hatta Türkiye'nin son aupairi bile olabilir) son Aupairi sevgili kuzencanım pazartesi sabahı Londra yolcusu,vedalaştık bugün.Bugünkü yazımda onun ve Batıhan'ın fotoğrafını da eklemeyi çok istiyordum ama erken geldi kuzencan işlerini yetiştirmeye çalıştığı için,önce okulda bana uğradı,sonrada Batıhan'ı görmek için eve.Bu kadar koşturmacanın arasında bize vakit ayırabildi canımcım.Hem çok heyecanlı gördüm kendisini,hem de biraz tırsıyordu:)))İçimde sanki orda bir hayat kuracakmış gibi bir his oluştu.Genelde hislerimde pek yanılmam ama bu sefer yanılmayı umuyorum galiba...Hayırlısı olsun onun için,herşeyin en güzelini hak ediyor benim kuzenim,onu çok seviyoruz çok da özlüyeceğiz.Ama en azından artık nette görüşebiliyoruz kameralarla,biz ordayken böyle değildi,anca haftada bir biz telefonla ararsak görüşebiliyorduk ailelerimizle.

Gelelim sabah şekerime;

Sabah şekeri sabahın köründe saat 6'da uyanıyor,kurulmuş saat gibi,gerçi bu bizim için yeni birşey değil,bebekliğinden beri öyleydi.Ama çok enteresan sabah biraz daha uyusun diye geç yatırmayı denedik,değişen birşey olmadı.Uyanınca da illa evdeki herkesi uyandıracak,öyle bir çabası var.Bu ara Çince konuşmaya başladı abula abula bııyyy deyyy en favori kelimelerimiz,ne demek istediğini çözünce burda paylaşıcam:)))Doktora gittik geçen salı,daha odaya girer girmez bir tuhaf oldu,dudaklar büzüldü.Muayene için soymaya başlayınca bir kıyamet koptu,aman allahım zapt etmeye çalışırken kan ter içinde kaldım.Boyunda ve kilosunda çok güzel artış olmuş,uzun zamandır böyle değildi.Çok sevindim,umarım böyle devam eder.Şu anda uyuyor uyanmak üzere o yüzden hemen postu bitirmeye çalışıcam,Batıhan'ın bu sabah çektiğim bir fotoğrafını eklemek istiyorum.

Oğluşumla koklaşayım artık,çok özledim bugün.Hoşça kalın...

Batıhan bey büyümekte...

İlk fotoğrafımızdan başlayalım,gördüğünüz tulumu arkadaşım Nilay almıştı oğluşuma,bir türlü giydirmek kısmet olmadı.Geçen gün gözüme ilişti dolapta(dolabımız alt üst olmuş vaziyette şu sıralar),havalrda soğudu yatarken giydireyim dedim oğluşuma.Batıhan giyince bir tuhaf oldu ayaklarına bakıyor sürekli,tabii tulum küçük kaldığı için dizleride gerildi biraz,bayıldık onun bu haline.Şipşak Deniz hemen aldı eline fotoğraf makinesini,başladı pozlamaya...
Güzelim tulum gibi o kadar çabuk küçük kalıyor ki kıyafetleri,çoğunu doğru dürüst giymeden bir bakmışız dolaptan ayıklamamız gerekicek kadar küçülmüş.Neyse büyüsün yeter ki benim oğluşum,sağlıklı olduktan sonra hiç mühim değil.Bu aralar hastalıklarla boğuşup,kötü haberler aldığımdan mı nedir sürekli şükretmek geliyor içimden.

Ana oğul pek bir sevişiyoruz bu aralar.Eve geldiğimde sarılıyor,öpüyor,cilve yapıyor:)))Çok sevimli oldu,çoğu dediğimizi anlıyor artık,tabi yaramazlığa son gaz devam etmeyide ihmal etmiyor.Sürekli peşinde olmamız lazım,ne yapacağı hiç belli olmuyor,bir bakmışsın mutfakta,banyoda,koltuk tepesinde,çoğu zaman prizlerin başında...Ne yapacağımızı şaşırıyoruz,bazen çok yorulduğumu hissediyorum,böyle durumlarda hemen iki çocuğu olanları düşünüyorum,hatta ikiz çocukları olanları düşünerek rahatlatmaya çalışıyorum kendimi.Birde bizim ufaklık artık iiyileşti sanırım,son iki gündür iyice kudurdu diyebilirim,bi amuda kalkmadığı kaldı,onu yakında yapar o potansiyel var.Ama genede pek bir şevişiyoruz dediğim gibi bu aralar,aşağıdaki fotoda anneciğine öpücük kondururken.

Flaş Flaş Flaş
Nuray teyzesi vize almış,Londraya gidiyor.Ailemizin son Aupairi,İngiltere Ocak ayından sonra Türkiye'den artık Aupair almıyacakmış,ne diyim kendileri kaybeder:)))Nuray da bu hafta apar topar gidecek,hiç ummuyoduk vize alabileceğini,sürede kısıtlı olduğu için vermezler diye düşünüyoduk.Bu ingilizlerin ne yapacağı belli olmuyor,hayırlısı artık umarız herşey istediği gibi olur.Çok özlüyeceğiz kendisini ama kader mi artık ne bileyim,yolun açık olsun.

Evim Evim Güzel Evim

Kurban Bayramını geride bıraktık,Manisa'ya gittik geldik.Çok da iyi geçmedi diyebilirim,zira Batıhan şifayı kaptı oralarda.Evini özledi oğluşum,doğduğundan beri pek fazla sevmez ortam değiştirmeyi,gerçi büyüdükçe biraz daha iyiye gidiyor.En azından çabuk alışıyor eski günlerimize nazaran.Babaannesini getirdik gelirken,iki hafta kadar bizimle olucak.Anneannesini biraz dinlendirelim istedik,hazır kurban bayramı tatili de varken.Bugün ilk yalnız günlerini geçirdiler babaanne torun,sorun çıkarmamış benim akıllı oğlum.Anlaşılan bize naz yapıyor benim oğluşum,biz eve dönünce haylazlığa başlıyor.

Hazır uyurken tatilden birkaç fotağraf ekleyeyim,

Gördüğünüz üzere ana oğul bitkin vaziyetteyiz.

Amcası ve babası oğluşumu yerken....

İyi Bayramlarrrrr

Bayram tatilimiz başladı.Bu sene şanslı yıllardanmış.bu bayramda uzun bir tatil yapıcaz.Seneye bu şekilde olmayacakmış.Geçen bayram İstanbul'da kalalım dinlenelim demiştik.Bu bayram Manisa yolcusuyuz,genelde Kurban Bayramını eşimin ailesiyle geçiriyoruz.Uzun bir yolumuz var anlıyacağınız,umarım güzel bir tatil geçiririz.
Bizi seven ve takip eden sevdiklerimizin bayramını kutluyoruz şimdiden,dönüşte görüşmek üzere.Sevgiyle kalın...

Sonunda bir ayın içinde üç yazı yazabildim:))

Kasım ayının son günü ,oğlumun şansına çok güzel bir gündü bugün.Bu sene geçen seneye göre daha yağışlı ama soğuk değil gibi sanki,hele de güneş çıktı mı baya bir ısıtıyor insanı.

Batıhan sabahın erken saatlerinde uyandı her zaman ki gibi,bulamaç şeklindeki kahvaltısını güzelce yedi.Kahvaltımızda neler yok ki,cici bebe ekmeği,cici bebe bisküvisi,peynir,yumurta,pekmez ve süt.Batıhan'ın en severek yediği öğün diyebilirim,bir de gece yatmadan önce yaptığımız arı mama bayılarak yediği yiyeceklerden.Herneyse haftasonları kahvaltıdan sonra ekmek ve gazete almaya gideriz oğluşumla birlikte,birazda parkta oyalanıp eve döneriz.Bugün hava öyle güzeldi ki baya oynamışız dışarda,yeni şeyler keyfetmeye tam gaz devam eden Batıhan su birikintilerinde zıplayarak su sıçratmayı keşfetti.Öyle eğlendi ki bende çok eğlendim seyrederken ama son olarak hatırladığım suyun içine düşmesi ve eve koşup hemen banyoya girdiğimizdi:)))
Dışarıda oynayıp birde üstüne banyo yapan oğluşumuz bunlara rağmen bu aralar huy edindiği üzere gözünden uyku akmasına rağmen inat ederek biraz zor uyudu.Bizde bu arada kahvaltımızı yaptık,gazeteyi karıştırdık,hatta üstüne kahvemizi içtik.Batıhan uyandıktan sonrada hep birlikte annem,kocacım,ben ve miniğimiz sahile inmeye karar verdik.

Sahilde bizim gibi yürüyüşe çıkmış birkaç aile vardı.O kadar sessiz ki buralar,insan dinlendiğini hissediyor.Batıhan çok keyifliydi ilk defa bugün arabasında bu kadar uzun süre oturdu.Gerçi bu aralar yürümek istemiyo beyefendi,daha önce kucağımıza gelmeyen çocuk artık kapıdan adımını atar atmaz kucak istiyor.O yüzden arabada olmaktan keyif aldı sanırım,eve dönene kadar 3-4 saat vakit geçirmişiz dışarda.İstanbul'da olsa bitkin bir şekilde eve dönerdik muhtemelen,ama burda öyle olmuyor.

Bu arada bugünden fotoğraf koyamıyorum,çünkü bezini al,mamasını al derken makineyi evde unutmuşum.Çantamız baya küçüldü küçülmesine ama bez,alt açma bezi,ıslak mendil,su,termos,mama,önlük derken ben sadece bir miktar para ve cep telefonumu koyabiliyorum çantama hehe.Artık alıştım bu duruma gerçi çok hızlı bir şekilde hazırlıyorum ve boşaltıyorum çantamı.

Bugünden fotoğraf yok ama yaz aylarından birkaç fotoğraf eklemek istiyorum.Canım arkadaşım aradı bu akşam,hamileymiş haber vermek istemiş.Sesi garip geliyordu baştan birden soramadım ne oldu diye,bayadır istiyodu hamile kalmayı ama aklıma gelmedi birden.Çok sevindim,ayy şimdi gene bir heyecan bakalım kız mı erkek mi,kime benziyecek,hazırlıklar,doktor kontrolleri, hadi hayırlısı.

Batıhan kucağına yakışmış dimi?Fotoğraf bu yazdan hatırlandın mı?

Yaren çok istiyodu kardeşi olmasını,eee doğduğunda kardeşiyle koyun koyuna yatar artık...Tekrar tebrikler, allah tamamına erdirsin.Çok öptümmmm

Kasım ayı bitmeden...

Blogumu çok sevmeme rağmen bir türlü istediğim kadar zaman ayıramadım maalesef.Hatta şimdi de kısa kesmem gerekicek sanırım,içerden mızmızlanma sesleri gelmeye başladı.Anneannemiz de yok bugün,kendisini gezmeye gönderdik haftasonu için:))))Bizde Batıhan'ı alıp alışveriş merkezine gittik bugün.Batıhan diğer zamanlara göre çok daha sakindi,en azından arabada biraz oyalandı,biraz yeni aldığımız oyuncakla oynadı,o esnada biz yemeğimizi yedik.Aman nazar değmesin.Umarım daha iyi günler de görürüz.
Bugün ekleyeceğim fotoğraflar geçen hafta sonundan.Anneannemle,yeğenim Cansu gelmişti,güzel bir hafta sonu geçirdik birlikte.Batıhan için de çok iyi oldu,Cansuyla baya bir oyun oynadı yavrucak,uzun zamandır onları görmemesine rağmen pek yabancılık çekmedi Batıhan,hemen alışıverdi.Gelelim fotoğraflara...

Cansu Batıhan'ı beslemeye çalışırken,anneanne4mde uzaktan onlara bakıyor:))

Büyük anneannesi Batıhan'a aldığımız cicileri üstünde göremeden gitti.Cansu blogumdan gösterirsin artık.

Son fotoğrafta Batıhanımın ilk adım ayakkabıları,çöpe atılmadan önce ölümsüzleşsin oğlumda büyüyünce görsün istedim.(Yıpranmasından anlaşılacağı üzere Batıhan tarafından full time kullanılmıştır.)