THREE DECADE!

Onluk olarak hesaplarsak 3 on yılı geride bırakmışım.Yaş itibarıyle hep yakın arkadaşlarımın arasında küçük kalmış olmamın verdiği bir huzur ve gururum vardır.Bunda ilkokula kuzenim,kankam Aynur gidiyor ben niye gidemiyorum diye tuttuırmamın büyük bir etkisi var.Hayata erken başladım yaşıtlarıma göre,16 yaşımda üniversite 1.sınıftaydım düşünsenize,zor yanları olmadı değil ama geriye doğru baktığımda iyi ki de böyle olmuş.
Hatırlıyorumda 18 yaşımı öyle bir beklemiştim ki hiç gelmiyecek gibi geliyordu.Üniversitedesin arkadaşların kimliği gösterip giriyor istediği yere,sen kapıda.Arkadaşlar ben giremiyorum hadi başka şeyler yapalım öflemelerrr.18 yaş günümü Caravan diye bir barda kutlamıştık,Beyoğlu Çiçek Pasajının yanında balık pazarının içindeydi.Gündüz gidip doğum günü kutlamak istediğimizi söyleyip etrafa bir bakındığımızda bir şey anlamamışız,Caravan gece rock bar olmaktan çıktı.Allahım etrafımızda acayip tipler,konuştuğumuzu duymuyoruz,metal şarkılar.Banu,Çağlar ve ben bulmuşuz ya barı,bizi bir gülme krizi tuttu.Daha dün gibi ama onun üzerinden bile dile kolay 12 yıl geçmiş,hey gidi günler.
Bizim ailede kardeşimin ve benim doğum günüm muhakkak kutlanır.Annem çok meraklıdır böyle şeylere,hele de ilkokul yıllarında arkadaşlarımız davet edilir,pastayı kendi elleriyle hazırlar,yanına kurabiyeler,poğaçalar yapar.Biz rahat edelim arkadaşlarımızla diye de hazırlıklar bitince hemen bir komşuya giderdi,canım benim.Liseden sonra ben evden ayrılınca hep arkadaşlarımla kutlamaya devam ettim,alışkanlık olmuş naparsın.Bugün annem,babam,sevgili kocacım ve bir tanecik oğluşumla 30’lu yıllarıma giriyorum,uzun zamandır pasta üzerinde mumlar temsili olarak yer alıyor zaten o yüzden 3 tane mum yeter.
Tuhaf duygular içindeyim bugün,nasıl anlatsam 18 yaşıma girdiğim gün gibi mutlu değilim ama mutsuz da değilim,bu dünyada 30 yıldır varım sadece bunu düşünüyorum bugün sanki hiç gelmiyecek bir gündü ve birdenbire geldi.Anlaşılan bu yıl kendimi sorgulamakla geçiricem ,neydim, ne oldum, ne ürettim ve yaşam adına ne koydum ortaya…
Bu da geçici bir durum 30 lu yaşlara da alışıcaz,su akar yolunu bulur . Doğum Günüm Kutlu Olsun,hey yılım bir öncekinden iyi olsun,ailemle dostlarımla güzel,sağlıklı,mutlu günler benimle olsun,daha ne olsunnnn.

TAŞINIYORUZ!

Taşınmak çok sıkıntılı bir süreç,o yüzden biraz gerginim şu sıralar.Kafamda planlar yapıp duruyorum,şu gün şu yapılacak, aman bunu unutmayayım,yok perde ölçüleri ,temizlik, çok işim var çokkkk.Aynı zamanda çalışıyor olmak da başka bir dert,koşturmaca arasında oğlumu ihmal etmek istemiyorum,bazı konularda kaygılarım var.
23 Nisan ertesi tatil olduğu için o gün taşınmayı uygun bulduk,nakliye firmaları araştırıyorum bu yakınlarda.Aslında birkaç nakliye firmasıyla görüştüm,500-600 TL istiyor çoğu,sadece bir yer uygun bir fiyat verdi. İstanbul’dan buraya 600 liraya geldik,yan apartmana taşınmaya aynı parayı istiyorlar, inanılır gibi değil!Sonuçta arabaya yerleştirme indirme yok, arada yol yok,sadece 2.kattan 3.kata taşınacağız,ha birde arabaya sığdırma derdi olmayacağı için vestiyer,konsol gibi eşyaların sökülüp monte edilmesine gerek de yok.Çok fazla eşyanız yok,kendiniz taşının diyenlerde var.Çalıştığımız için bu şıkkı hiç düşünmüyoruz,zaten toparlama,yerleştirme işlemleriyle yeterince yorulacağız.Amcama da iyi bir kiracı buluruz inşallah,bir taraftan da onun sıkıntısı var.(Buraya atama istediğimizde kiracımız çıkmadığı için,şans eseri amcamın kiracısı çıktığından şu zaman kadar orada oturuyorduk,onların da zor durumda kalmasını istemiyorum hiç).
Neyse gelelim Batıhan’ la ilgili kaygılarıma,allaha şükür sağlığı yerinde,fiziksel gelişimi,kilosu boyu normal,azı dişleri çıktığından beri çoğu şeyi yemeye de başladı.Buraya kadar süper,ama dil gelişimi yaşıtlarının çok gerisinde.Batıhan’ın en büyük özelliği tam olarak bir şeyi yapabileceğine inanmadan o şeyi yapmıyor.Şöyle anlatayım örneğin emeklemesi,5.6. aylarındaydı yüzüstü durmaktan nefret ederdi.Mümkün değil emeklemiycek diye düşünmeye başlamıştım,günde belli aralıklarla yüzüstü yatırmayı oyun şeklinde yapmaya çalışıyordum nafile,hiç hoşlanmıyordu bağırıp inlemeler.6.ayının sonlarına doğru artık kendisini çevirmeye başladı,ben yüzüstü yere koyuyorum anında sırt üstü dönüyor,5 dakika bile durmak istemiyor.Bu şekilde mayıs ayına kadar devam etti,tam da anneler günüydü emeklediğinde hem de öyle böyle değil ileriye doğru emekliyor,sanki aylardır emekliyor.Hayatımda aldığım en güzel hediyeydi,tabii sonrası malum,Batıhan’ı tutmak ne mümkünJYürüme hikayemizde hemen hemen aynı,emeklemeye başladıktan kısa bir süre sonra tutunarak kalkmaya başlamıştı.Poposunu öyle koruyordu ki,oturmaya çalışmasını izlemek tam bir komediydi,yoğun çalışmalar ayakla mesafeyi ölçmeler,yavaşça popoyu yere doğru indirme,ve hopppp oturması.Popo üstü can atıcı şekilde oturduğuna hiiiçç rastlamadım,çok koruyordu kendisini.Bizse çok rahat tutunup kalkabiliyor,artık rahatça oturabiliyor demek ki yakında yürüyecek diye düşünürken, Batıhan 3-4 ay sonra 12.ayında birden yürümeye başladı.Bu dediğim şeylerin başarılması kolay değil bunun farkındayım,ama bizi şaşırtan bebeklerin bazı şeyleri yapabilmeleri için hazırlık yapmaları gerekir değil mi?Örneğin emeklemek için uğraşır,poposunu geri geri ittirir önce ya da destek alarak kendini öne doğru ittirir vb. Batıhan bu tip hazırlıklarını doğru dürüst görmedik,o yüzden şok olmuştuk emeklediğini gördüğümüzde.Sanırım konuşması da aynı şekilde olacak,şu an bize çaktırmadan her şeyi kaydetmekle meşgul.İlk söylediğimiz kelime “Daaat” yani saatti.8.ayında söylemişti,sonra “Ağaçççç” gelmişti,yaz tatilinde Manisa’da öğrenmişti.Tabi “Anne,baba,dede,anneanne,nene” bunlarda var.Şu sıralar çok değişti,söylediği kelimeleri bile söylememeye başladı.Sanırım tam olarak söyleyemediği gibi endişeleri var,utanıyor bizden,daha doğrusu ben başka bir açıklama bulamıyorum.Bulunduğu ay itibarıyla iki kelimeli hatta dört kelimeli cümle kurabiliyor olması,kelime dağarcığının da 50 sözcük falan olması lazım.Ben panik bir anne olmadım hiçbir zaman aman şu ayında şunu yapması lazım,aman yemiyor napıcam ben diye,yapabileceğimi yapıp gerisini ona bıraktım.Ben çeşit çeşit pişirdim,denedim yemiyorsa zorla yedirmedim.Ama dil gelişiminde beni kaygılandıran söylediği kelimeleri kullanmamaya başlaması oldu.Kelime dağarcığımız şöyle;
Anne,Baba,Dede,Anneanne,Ay Dede,Annnn(araba),Tayy(Çay su için kullanıyor),Tanta(Çanta zaman zaman söylemiyor),Mama(tüm yiyecekler için),Mee(koyun),Memi(anlamışsınızdır ne olduğunu) birde fiil olarak Aç.
Mesela atta,sonra saat,ağaç,bamba(lamba) şu an aklıma gelmeyen daha birçok kelimeyi artık kullanmıyor.Pedagoji eğitimi aldım,problemli çocuklarla çalıştım uzun bir süre,hatta hala içimdedir özel eğitim,belki bir gün geri dönebilirim.Hatta çocuklara konuşma eğitimi bile verdiğim oldu zaman zaman,Londra’da çalıştığım otistik çocuktan aldığım çok güzel materyallerim var.Ama bir anne çocuğuyla terapist gibi çalışmamalı,bunu yapmak istemiyorum.Diğer gelişim basamaklarında olduğu gibi yapmaya karar verdim,elimden geleni yapıcam sadece bir anne olarak,şarkılar tekerlemeler söyleyeceğim ona (çok hoşuna gidiyor),resimli kitap sayımızı artıracağız,parmak oyunları oynayacağız bol bol, en önemlisi kafama takmayacağım ve biliyorum ki Batıhan birden konuşmaya başlıyacak ve ben bu sefer ne zaman susucak diye beklemeye başlıyacağım…

Seçimzede

Bundan sonra and içtim,bir daha mı seçim görevi! Aman allahım tövbe,isterlerse hapse atsınlar.Ulan sabah 6-gece 10:30 eve gelmem 11'i buldu.Allahım ne karışıklık,oy kullandırmak bir dert,hele sayım döküm işlemlerini düşmanıma vermesinler, o kadar berbat .Resmen dağılmış durumdayım,gerçi sonuçlar acılarıma değer galiba.Bu arada bizim sandıkta chp öndeydi,en güzel seçim görevimdi bu açıdan bakıldığında,gerçi chp değil mhp,dsp,bbp kim olursa mutlu olacaktım.Yeter ki akp almasın,çok kızgınım,küskünüm bu partiye karşı,bir ders almalarını çok istiyordum.Geliboluda da chp almış,kurtuldu caaanım gelibolum çöpleri toplatmayan bir belediye başkanından yuppiiiii.Allahım sen büyüksün İstanbulda Kemal Kılıçdaroğlu alsın ne olur,o zaman değmeyin keyfime:)))
Bu arada yaşlı başlı halleriyle oy kullanmaya gelen tüm teyze ve amcalarımın önünde saygıyla eğiliyorum,ellerinden öpüyorum.Bizim sandıkta gençleri mumla aradık valla,sabahın köründe kalkmışlar oy kullanmaya gelmişler,gerçi bizi biraz sıkıştırdılar hadi hadi kullanalım oyumuzu artık diye ama olsun,hepsi geçti gitti.
Türkiyem uyanmaya başlamış,oğlumu bütün gün göremedim ama bu sonuçlara değer...

UYANNNN TÜRKİYE

Bloglara şöyle bir göz gezdirdimde hiç kimse yarın ki seçimlerle ilgili birşey yazmamış! Acaba bir ümitsizlik hali mi var,bize millet olarak neler oluyor anlamış değilim.Ben yarın görevliyim,her seçimde bir insan görev çıkar mı? Ben öyle şanslıyım ki:)) buraya bu sene geldim burda da beni buldular,hiç şaşırmadım.Neyse ki sandık başkanı değilim,bu sefer memurum yani işim biraz daha kolay.22 Temmuz seçimlerinde de görev çıkmıştı,8.ayındaydım hamileliğimin düşünebiliyor musunuz her an doğurabilecek bir sandık başkanı:))) O zaman iptal ettirmiştim,ama burada yerime birisini bulamadığım için yarın sabahın köründe sandık başında olmam lazım.
Umarım herkes oyunu kullanmaya gider yarın ve akıllıca bir oy kullanır, gerçi demokrasiye olan inancını gittikçe yitirmekte olan ben en azından oğlumun yarınları için umut etmek istiyorum.Ne olur Uyan Türkiye...

Batıhan Can'la buluştu

Batıhan uzun bir aradan sonra Can abisiyle buluştu.İlk tanışmalarında daha bebektiler,bugün iki küçük çocuk gibi oyun bile oynadılar.Arkadaşım Nilay taaa liseden,şimdi anne olmuşuz da çocuklarımızın peşinden koşturuyoruz ne tuhaf.Aslında çok yakın oturuyoruz ama iş güç koşturmaca derken daha yeni bir araya geldik,ne kadar kötü ayıp bize,sonra bir görüşünce doyamıyorsun ,Batıhan zaten bayıldı abisine.Can da çok tatlı oluyor gün geçtikçe bir de konuşmaya başlamış kereta,acayip sevimli bir çocuk.(Maşallah)Batıhan gördüğünüz üzere çok keyifli birgün geçirdi,bizde öyle havalar biraz ısınsın bizde gideriz,unutmasın çocuklarımız birbirini.Arayı uzatmayın,yine bekleriz...

Emziğe Veda

Hastaneden eve geldiğimiz gün daha çok teyzemin ısrarlarıyla alıştın emziğe,doğar doğmaz annenin memesine yapıştığın gibi.Beni emmeyi 9.ayında bıraktın,ne kadar çabalasamda emmedin,bense 2-3 yaşına kadar emersin diye düşünüyordum.Ama emziğe giderek daha çok bağlandın,geçen gün yeni gittiğimiz doktor ısrarla emziği bırakmamızı söyledi.Bense zor olacağını düşünüp geçiştirip duruyordum.Yine şaşırttın bizi,bugün emziği bırakalı ikinci günün,belki de burnun tıkalı diye pek üzerinde durmadın.Çok hastasın ama gün içerisinde birkaç kez aklına geldi emziğin,senin deyişinle memmmeene veda ettik gibi görünüyor.Canım oğlum çabuk iyileş.

Seçemedim!

Oğlum geçen gün öyle pozlar verdi ki bana hangisini koyacağımı seçemedim bir türlü.Anlaşılan hepsini koymaya pek fırsatımda olmayacak gibi,ne zaman bloğumla uğraşsam benim yanımda bitiyor,başladı annne annee demeye.Kıyamadım açtım kapıyı,çok mutlu ayyyy diyip duruyor yanımda,kapıyı da kapattı başbaşayız artık.

İçeri dışarı derken 1 saat sonra tekrar oturdum bilgisayar başına,allahım yine inlemeye başladı kapının önünde.

Kısaca bizden haberler;

Batıhan ilk azısını çıkardı.Üstten de bir tane yolda,hepsini birden çıkaracak galiba bizimki.

Bu arada yeni yeni huylarımız var,kızınca üst üste çığlık atmak gibi, azı dişlerini çıkartmasına bağlıyoruz.Umarım öyledir,yoksa hiç çekilecek gibi değil.

Bu arada annem oyalamaya çalışıyor ama maalesaef başarılı değil,bizimki gene başardı içerde şu anada,hey allahım.Anasına çekmiş inatçı velet:)))

Geçen haftasonu yorgan döşek yattım,feci grip oldum,bir gece uyuyamadım ağrılarımdan.Bugün daha iyiyim ama tam atlatmış sayılmam.Batıhan evdeki grip salgınından başarıyla çıktı şimdilik,gerçi ara ara hafif ateşlenip burnu tıkanıyor ama o kadarla geçiştiriyor.Umarım hep böyle dayanıklı olur.

Son ve en güzel haber, Batıhan birçok şey yemeye başladı.Makarna yedi ilk kez geçen gün,blendırı kullanmıyoruz artıkın.Çoğu yemeği ezerek veriyoruz,bazılarını hala reddetsede çoğunu yemeye başladı.Havalara uçuyorum,inşallah böyle devam eder.

Kudurdu oğlum bütün bildiği kelimeleri saymaya başladı,bizden bu kadar kaçıyorummmm