BATIHAN&ME

Biz İyiyiz.Stop

2010-02-24T11:22:00.000-08:00

Bloglamayalı epey oldu her zamanki gibi,sürekli güncelleyen annelere hayranım doğrusu.Biz yazmayalı neler oldu neler,Batıhan babaannesine gitti.Orada ana-oğul hastalandık,dönüşümüzde hastalıklarımızla boğuşmaya devam ettik.Batı son dört azıdan ilk azı dişini çıkardı.Burnumuzdan getirdiğini söylememe gerek yok sanırım.Okulda II.Döneme hızlı bir giriş yaptım,öğrenci çalışmaları veli toplantıları,evde temizlik,alışveriş derken kendimi çok yormuşum,yalancı baharın itici gücüyle oldu bütün bunlar:))) Türkiye'de zaten 10 dakkada bir son dakka haberi olduğu için,1 ay bana yıl gibi geldi diyebilirim,çok yoruldum olanlardan.
Hayatlar yaşanmaya devam ediyor,acısıyla tatlısıyla sizlerin bizim olduğu gibi...

Not:Canıms kapılarını kapatmışsın,canını sıktılar yine anladığım kadarıyla.Blogunu okumaktan büyük keyif alıyorum ve davet bekliyorum.Öptümm

İstanbul,Kar ve karşınızda Bati

2010-01-19T07:46:00.000-08:00

Hangi çocuk karla oynamayı sevmez,Batıhan'ı eve zor getirdik.Bıraksan sabaha kadar oynar.Batıhan'ın karla tanışmasını yazmadan geçemedim.BOL KARLI GÜNLER İSTİYORUZZZ

Ondan,Bundan,Şundan

2010-01-13T07:40:00.000-08:00

Silkelenmenin zamanı gelmiş,tam bir ay olmuş yazmayalı.Bugün kocişim 35 yaşına adımını attı.Pastamızı 3 kere üfledik Batıhan'la,istersen üfleme öyle bir tutturuyor ki son zamanlarda dediğini yaptırmak için resmen tükendik.Tatil yaklaşıyor son iki haftamız, bir yanım istiyor bir yanımda sonrası düşünerek istemiyor.Bu aralar sürekli bizimle birlikte oyun oynamak istiyor,biz evdeyken çok mutlu kuzu gibi bir çocuk ama hafta arası işe gitmemizle işkence başlıyor bizim için,eve döndüğümüzde de çekilmiyecek kadar mızmız,sinirli oluyor.

Dün babasının boş günüydü,(birlikte takılma günü) baba-oğul sahile inmişler hava güzel,denize taş atmış oğlum,sulara basa basa yürümüş ne keyifff. Geçen hafta babasıyla bir yere gitmemiz gerekti,Batıhan'ı ikna edip evden çıkması ne zor oldu.Birlikte takılma günü tabii,farkında değiliz ama oğlumuz büyümüşte her küçük ayrıntıya dikkat eder olmuş,ne hoşş.

Dün bende öğle arası çayımı içmek için indim sahile,yanında üzümlü kurabiyem.Sınav sonuçları açıklanmış 62 almışım,benden keyiflisi yok.Bu blog mu beni yoldan çıkardı nedir harıl harıl yazıyorum,aklıma ne gelirse.Arkadaşlardan biri görmüş hayırdır şiir mi yazıyorsunuz yoksa diye seslenince kendime geldim.Tam da havaya girilecek ortam ama bende o kadar yetenek ne gezer...

5.sınıfa giden bir öğrencimin emzik emdiğini öğrendim bugün,nasıl üzüldüm.Çok tatlı bir kız nasıl yardımcı olabilirim acaba,düşünüp duruyorum sabahtan beri.

Kantinden tost aldım sahile inmeden önce,veliler kantin sırasındalar çünkü zilin çalmasına çok az kaldı.Evden geliyorlar halbuki,hepside ev hanımı.Evde tost yapmak ya da ekmek arası birşeyler hazırlamak bu kadar mı zor,hayret edilesi bir başka durumda çocuklara niye siz yiyecek alıyorsunuz bari çocuk kendi sıraya girsin parasını versin üstünü alsın, alışveriş yapmasını öğrensin değil mi? Bu velilerin hepsini tanıyorum,biri kendisine bağımlı diye kızı Z'den şikayet eden anne.Diğer ikiz annesi O. hanım,ne hikmetse oda çocuklarından yakınıp durur.Bir diğeri de oğlunun içe kapanık olduğundan daha geçen hafta dert yanan anne.Kim kime bağımlı acaba???

Batıhan'a ilk defa pastel boya verdik bu hafta,çok hoşlandı.Daha önce vermeyişimizin nedeni kalemi eline geçirdiği an uçlarından başlayarak yemesi.Pastel boyaların tadından pek hoşlanmadı ama yinede ağzına götürüp üzerlerindeki kağıtları soymaya başladığı an elinden aldık.Bizim çocukta tuhaf huylar var daha önce yazdım mı hatırlamıyorum,örneğin etiket soyma,kitap sayfalarını üzerindeki çıkarılması imkansız gibi görünen jelatinleri itinayla uğraşarak çıkarma.Hafif ucu kalkmış olan şeyleri uğraşa uğraşa iyice kaldırma,neresi olursa ama.Geçen gün çenemde sivilce çıkmıştı,koparıcam diye inatla yüzüme saldırdı.Acıyor deyince öpüyor ama bir gözü orda ille kopartacak kaçış yok.Kendi vücudunda da bir kızarıklık düşme sonucu oluşan bir yara olsun gördüğü an başlıyor uğraşmaya,o yüzden bu yaz sünnet ettirmeyi çok istediğim halde vazgeçtim.Kesin enfeksiyon kaptırır uğraşırken durum o derece vahim.
Bu aralar kelime dağarcığı artıyor, tabii tabiii sevdiği kelimelerden.Ne bileyim bez,beş,bir gibi 3 harflik kelimeler kullanmayı seviyor bu aralar.Ama daha iki kelimeyi yanyana getirebilmiş değil.3 yaşında konuşur mu acaba?? Acayip enerjisi var,sürekli koltuk tepelerinde,bizimle oynamak istiyor ama kendi yöntemiyle.Kitapsa kendi seçiyor 10 defa okutuyor bi daha bi daha diye diye.Puzzle'lar aynı şekilde,kendi istediğini çekmecesinden gidiyor seçiyor.Biz yanında oturacağız ama o yerleştirecek.Ottii ottiii favori kelimesi,eve girişimizden akşam yatırana kadar bir ben bir babası sırayla ottii yapıyoruz Batıhan beyle,hemde kendileri nerede otti yapmamızı isterse.Saklambaç oynamayı çok seviyordu zaten ama artık farklı yerleri keşfedip saklanmaya başladı.Tabii bazen sadece yüzünü saklayıp vücut ortada oluyor:))) Onunla oyun oynamak çok keyifli,birde 5-10 dAkika kadar olsada kendi başına oynamaya başladı.İzlemekte çok eğlenceli,oğlum büyüyor havasına giriyor insan.Yavaştan Montessori eğitimine merak saldık,odamızı düzenledik.Puzzle lar bir çekmecede,küpler bir yerde,kitaplar bir yerde derken Batıhan şu an hepsinin yerini biliyor,ayırt ediyor,kendisi seçiyor oynadıktan sonra yerine koymaya teşvik ediyorum veeee başarılı oluyoruz süperrrrr.Elimden geldiğince denemeye çalışacağım,hatta Pratik Annede gördüğümüz spindle box u yapmaya çalışıyorum bu aralar.Kendisini acayip takdir ettim doğrusu, benimkisinin görüntüsü pek güzel olmuyor ama uğraşmak çok keyifli,çok kötü olmazsa sonucu burdan yayınlarız:)))
Uçak biletlerimizi aldık,Manisa yolcusuyuz.Bu sefer beyefendi kendi koltuğunda yolculuk yapacak,hepimizde bir heyecan görmeyin gitsin.

ÖLÜM ÜZERİNE

2009-12-13T05:23:00.000-08:00

"Büyük acılar daha önemsizlerin hissedilmesini engeller ve tersine,büyük acıların yokluğunda en küçük dertler ve sıkıntılar bile bize büyük acı verir"

Schopenhaurer

Kurban Bayramının üçüncü günü eşimin babasını,kayınpederimi oğlumun dedesini kaybettik.Eşim bayram için gitmişti halbuki biz Batıhan'la nasılsa 15 tatilde gideceğiz,tatil kısa,adamcağız hasta rahatsız etmeyelim diye gitmedik.Keşke gitseydik:(((Ölüm haberini aldığımdan bu yana zihnimde tekrarlanıyor,nerden bilebilirdik ki.Durumu iyiceydi,şekeri kontrol altındaydı.Hatta kendindeydi,düzenli yemek yiyordu.Allah rahmet eylesin, severdim kendisini bazı halleri çok güldürürdü beni.

Şunu anladım ki ölüme yaklaşmış bir insanın ölümüne kendini ister istemez hazırlıyor insan.Evet çok üzülüyorsun,ağlıyorsun ama insan kendini öncesinde tedavi etmiş oluyor.Ama ya diğre türlüsü yakın arkadaşım Öznur 10 yaşında yeğenini kaybetti,bir ay oldu sanırım.Hatırladıkça kalbime birşey saplanıyor sanki,kendimi annesinin yerine koymaya çalışıyorum çıldıracak gibi oluyorum,hemen zihnimden uzaklaştırıyorum.Böyle bir acıyla nasıl hayata devam eder insan?

Ben dedelerimi küçükken kaybetmişim biri ben doğmadan vefat etmiş,babamın babasıda ben bir yaşındayken yummuş gözlerini.Hatırlarımda kuzenimin dedesine dede diye sarılırdım,gerçekten benim dedem değil diye üzülürdüm.Oğlum dedeleriyle vakit geçirecek,parka gidecek,denize gidecek diye sevinirdim.Olmadı birkez bile parka gidemediler,uzun zamandır hastaydı,çok duygulanırdı Batıhan'ı gördüğünde ağlardı.O ağlardı fark ettirmeden,ben üzülürdüm.Allah benim babama uzun,sağlıklı bir ömür versin.

P.S:Irvin D.Yalom Güneşe Bakmak Ölümle Yüzleşmek kitabında ölümle yüzleşmenin güneşe bakmak gibi acı verici,zor,ama eğer insan durumunun gerçek doğasını,faniliğimizi,ışıkta geçireceğimiz kısa zamanı kavrayan tamamen bilinçli kişiler olarak yaşamaya devam etmek istiyorsak gerekli olan bir şey diyor.Bazı görüşlerine katılmasamda beni rahatlattığını söyleyebilirim.

Pembe Baykuşum

2009-11-18T09:08:00.000-08:00

Eve döndüğümde pc başına oturmaktansa oğlumla vakit geçirmek çok daha cazip geldiğinden uzun zamandır yazamadım.En son düğünde kalmışız,hayat ne kadar hızlı akıyor.Geriye dönüp bakınca çok kısa bir zaman dilimi gibi görünsede neler neler yaşıyor insan.En başta domuz gribi paniği geliyor,ülkece yaşıyoruz uzun zamnda devam edeceğe benziyor.Merak eden varsa ailecek aşı vurulmamaya karar verdik.Bu hafta okullarda da izin kağıtları gönderildi velilere,öğrencilerin %98 i aşı olmayacak anlaşılan.Herhalde ancak Türkiye'de olur bir işi bu kadar eline yüzüne bulaştırmak,yazık.Herneyse yukarıdaki fotoğrafta ikeadan aldığımız tepsiyi görmektesiniz.Bizi çok güldüren Batıhan'ın oradaki kuşlardan en tatlısını yani pembe Baykuşu kendisi olarak seçmesi,yeşil kuşu babası,sarı olan da bendeniz.Kendisini bizden farklı gördüğünü ne kadar güzel belli ediyor değil mi? Baykuşla benzer özellikleri de yok değil hani,özellikle ikisinin de ödlek olması en belirgin olanı bence.Evet yanlış anlamadınız oğlum hala bebekliğinde olduğu gibi yüksek sesle konuşulmasından,şarjlı el süpürgesi sesinden,bazı sesli oyuncaklardan acayip korkuyor.Gerçi listemiz uzundu çoğundan korkmuyor artık,elektrik süpürgesi,saç kurutma makinesi,blendır bunlardan bazıları.
Bakıcısına gün geçtikçe alışıyor,bizim için beklediğimden çok daha zorlu geçti bu süreç.Batıhan ilk hafta gayet uyumluydu,belki de sonradan farkına vardı veee zor günler başladı bizim için,üç kez kadıncağız okula getirmek zorunda kaldı.Avazı çıktığı kadar bağırıyormuş,hele birgün şaşkır şakır yağmur yağarken apar topar evden çıkarmak zorunda kalmış.İkinci haftada Batı ve ben hastaydık zaten,ara verdik tekrar başa döndük.Ardından azı dişlerinin sıkıntısı,eve döndüğümüzde bize resmen işkence çektirmesi derken haftalar böyle akıp gitti.Dişlerini çıkarmış değil ama yerleri bembeyaz,bazen öyle kendinden geçiyor ki 4 parmağını birden ağzına sokuyor.Diş fırçası,ağzına sokabileceği oyuncaklar elinden hiç düşmüyor.İlk dişini çıkardığında bu kadar olmasa da zorlanmıştı,ama bu sefer kulak ağrısı,ateş, inanılmaz bir huzursuzluk,öfke nöbetleri,geceleri ağlama eşlik etti.Bakıcısıyla da eskisinden daha iyi bazı günler kucağında uyuyor,bazı günler ısırıyor,ne yapacağı belli olmuyor.Bu süreçte yurt dışında yaşamadığıma öyle üzülüyorum ki ilk üç sene anneyle birlikte olmak çocuk için gerçekten çok önemli.Ben yine de 6 saat evden uzaktayım,kendimi şanslı görüyorum bu anlamda,böyle avutmaya çalışıyorum belki de kimbilir.Herneyse bizde durum bu, Batıhan'ın söylediği gibi söyleyeyim BABAYYY

Mevzular Arası Batıhan!!!!

2009-10-25T13:08:00.000-07:00

Günün en güzel karesi,

Meraklı Minik etrafı incelerken veeee gaza gelip halay çekmeye çalışırken:))))

Bugün Kuzen Derya da muradına erdi,güzel bir düğün yaptık kendisine,d.tümüz yer görmedi.Hayatımda bu kadar halay çekmemişimdir,bir ara kusucammm diye bağırasım geldi.Kulaklarım çınlıyor hala,neyse efendim asıl enteresan olan bizim mızmızın düğünde bana hiçbir sorun çıkarmamış olması.Şoklardayım hala ailecek inanamadık,nitekim bizimkisi öyle bir ortama ilk defa girdi.Kalabalıktan hiç hoşlanmaz bebekliğinden beri,ama düğün çok hoşuna gitti.Bayıldı desem yeri, acaba aylık bir aktivite haline mi dönüştürsek:)))) Gençken hiç hoşlanmazdım düğün dernekten,çok rahatsız olurdum gürültü patırtı, ne bileyim çok saçma gelirdi,evleniyoruz mutluyuz falan öyykk.İnsan büyüdükçe farklılaşıyor mesela kuzencan evden çıkarken çok bi duygulandım,gelinlikle görmek ayrı bir duygu seli yaşattı bana.Birde uzaktan gelen özlediklerim vardı.Halam,kızı Meral,kuzişim Nuray sanki hep bizimleler gibi hissetmek çok iyi geldi bana .

Davul en ilgisini çeken enstürüman oldu,yaşıtı Deniz de öyleydi.Hatta o dayanamayıp tokmağı eline de aldı,bizimki uzaktan incelemekle yetindi.

Düğün nedeniyle anneanne ve dedesi de bizde olunca Cumartesi günü Batıhan'ı emin ellerde bırakıp bir İstanbul kaçamağı yapalım dedik.İstanbul görmeyeli daha mı kalabalıklaşmış ne, resmen alık gibi oldum.İş arkadaşlarımı acayip özlemiştim,hele içlerinden birinin bebeği olmuştu bir türlü gidememiştim.Hep birlikte onlarda buluştuk,marifetli arkadaşım yedirdi içirdi bizi,ne kadar özlemişim bir arada olmayı.Bu hafta sonu doping oldu bize,eşimde kendi arkadaşlarıyla buluştu.Bu arada kızlar Batıhan'ı benden çok merak ettikleri için biraz hayal kırıklığı yaşadılar ama ben gayet iyiydim:)))

Senin Adın Ne Annecim? -BATİİ

2009-10-01T06:17:00.001-07:00

Çok hızlı bir hafta geçirdik,önce Batıhan'ın gecikmeli doğum günü partisi,ertesi gün işe başlama,hemen ardından hastalanmam derken harbiden yazarken yoruldum şimdi.Batıhan bakıcısına ısınma turlarındaydı bu hafta,sıcakkanlı oğlum benim anneannesinin söylediğine göre iyi anlaştılar,bugün birlikte oynamışlar,N. Hanım yemeğini yedirmiş,Batı ona şarkılar söylemiş (Lalalala şeklinde sözsüz yanii) içim rahatladı.

Pazartesi ikisi başbaşa kalacaklar bakalım,Batıhan ilk defa aile dışından biriyle 7 saat zaman geçirecek,çaktırmıyorum ama endişeliyim yine de,ana yüreği işte umarım herşey yolunda gider.Çok güveniyorum N.Hanıma belki yemek yemesi bile düzelir,ne de olsa ona naz yapamıyacak.
Bu aralar konuşmama mevzusuna taktım yine,gerçi başlıktan da anladığınız üzere ismini söylüyor artık çok büyük gelişme bizim için,o kadar tatlı oluyor ki söylerken kameraya çekip yayınlamak istedim ama çok üşendim sonra.Üşendi dedim ama geçen de fotoğraf yükleyemedim aslında,problem mi var anlmadım!!

Öğle uykusunu çok kısa uyuyor hatta uyumak istemiyorr,gece aynı şekilde dirençli.Fotoğraf herşeyi açıklıyor olsa gerek,Batıhan'ın benle uyumamak için inatlaştıktan yaklaşık 1 saat kadar sonra uykusuzluktan bayıldığı an:))) Geceleride 2-3 kez uyanıyor uyanmadığı gece yok gibi,hayır anlamadığım ne demeye uyanıyor yani acaba beni gıcık etmek için olabilir mi? Azcık gözünü açsın tamam,uykuya geri dönüşte acayip zorlanıyor.Öyle inatlaşıyor ki benimle bu aralar sanki Batıhan gitti başka bir çocuk geldi.İşe başladığım için mi acaba diye düşünüyorum,yoksa bizimki de 2 yaş sendromuna mı girdi? Girdiysede bir an önce çıksın,ben oğlumu geri istiyorummm

Çok değişti ve gelişti bu aralar,dışarıya çıktı mı çocukların yanında bitiyor,hatta onlar eve gitmek istediklerinde bağırıyor gitmesinler diye,bitmek bilmez bir enerjisi var.Acayip bir şekilde taklit yeteneği arttı,bu konuşmaya geçmesine de yardımcı olabilir.
Durup dururken sinirleniyor,bazen çok keyifli kalkıyor nanananana favori ezgisini söyleyerek,bazen sinirli.Batıhan gelgitlerle dolu bu aralar anlıyacağınız,bende öyleeee

NaMiNaMiNa!!!!!

2009-09-22T03:46:00.000-07:00

Duyduk duymadık demeyin literatüre Mina korkusu olarak geçebilecek(erkek çocuklarının Mina'dan korkması) durumu atlatmış bulunuyoruz hehehehe Çocukları birbirine kaynaştırıcaz diye anamız ağladı ayol,yanlış anlamayın Mina'nın birşey yaptığı yok bizim velete,geçen buluşmalarında taktı kıza.Olay şöyle gerçekleşti Minayla Rahşan bize gelmişlerdi geçenlerde,Batıhan uykudan uyanıp mutfağa yanımıza geldiğinde Mina Batıhan'ı sıkıca kendine doğru çekip dudaklarından bir öptü.Batıhan şoktaaa=)))) Batıhan gördüğü an basıyor çığlığı bide yüzünü bize gömüyor,Mina'nın umrunda değil salağa bak diyodur içinden hehehehe
Dün buzlar eridi,bizimki Naminaminami sayıklıyor evde,anca toparladı kendini,bizde onları aynı evde farklı yerlerde tutma derdinden kurtulmuş olduk böylece...

Batıhan 2 Yaşında

2009-09-16T11:59:00.000-07:00

Birtanem canım oğlum 2.yaşımız kutlu olsun.Aramıza katılmakla bizi ne kadar mutlu ettin bilemezsin,hamile kalmama çok şaşırmamdan olacak sen de tam bir şaşkın oldun:))Herşeye şaşırıyorsun aaa aaa herkes seni böyle hatırlıyor bay şaşkınım benim. Annen çok duygusal bugünlerde, şu an nasıl ağlıyorum bilsen ama üzülme üzüldüğüm için değil çok mutlu olduğumdan.Keşke daha önce başlasaydım yazmaya,ağlamaktan kelimelerimi toparlayamıyorum.Doğum günlerini ertelemeyi pek sevmesemde, Ramazan olduğundan ve bu hafta iş yerinde çok yoğun olduğumdan doğum gününü haftaya kutlamaya karar verdik.

İnsanın evladına karşı duyduğu sevgi bambaşkaymış,hiçbirşeye benzemiyor.Eve döndüğümde gülümsemenle karşılaştığımda her sıkıntımı her şeyi unutuyorum inan,öyle bir sarılışın öpüşün var ki...Seninle birlikte bende büyüyorum,değişiyorum,duygularım düşüncelerim eskisi gibi değil, daha bir duruldum, olgunlaştım,anne oldum .Bana yaşattığın tüm bu güzellikler için sonsuz teşekkürler,nice yaşlara...

Mimmmm

2009-08-29T03:18:00.000-07:00

Döneli epey oldu,teknolojiden uzak kalmak iyi gelmiş olacak bir türlü oturamadım bilgisayarın başına.Blogumu açar açmazda sevgili Sibel'in (http://hayatiminmasali.blogspot.com) ödülünü almış bulundum. O kadar çok şey birikti ki, nerden başlıyım yazmaya diye düşünüyordum açıkçası.Bu ödül en azından ortaya karışık bir post çıkmasını engellemiş oldu.İşte benimle ilgili 7 ilginç şey,

1.İlk aklıma gelen,iki ayrı işi aynı anda yapamamam.Örneğin televizyon seyrederken gazete okuyorsam eğer,televizyon ya boşuna çalışıyordur ya da okuduğum şeyden hiçbirşey anlamıyorumdur.Çok komik olucak ama bilgisayar başına oturduğumda kahve içersem eğer,o kahveden de birşey anlamam mesela.Ben iki işi aynı anda yapamazken,bir sürü işi aynı anda yapabilen insanları her zaman kıskanmışımdır.

2. Hamileliğimle birlikte damak tadım çok değişti.Birçok arkadaşımda aynı şeyleri yaşadığını söylüyor ama bana çok ilginç geliyor.Örneğin kahvaltıda reçel,pekmez,bal ne bileyim çokokrem ağzıma sürmezdim,aklıma bile gelmezdi.Hamilelikle birlikte dolabım tatlıdan geçilmiyor helvanın tadını bilmezdim,şimdi yok fıstıklı,aman yaz helvesı nasıl oluyormuş bakalım diye diye 60kg ı devirdik iyi mi!Hamileykende 80 kg dan sonra tartıya çıkmadığımı hatırlıyorum, bilmem anlatabildim mi?

3.Bende sivilceli bir ergenlik geçirme durumundan kaynaklanan siyah nokta temizleme hastalığı vardır.Birinin yüzüne baktığımda anında bütün siyah noktalarını görürüm.Hatta kuzenlerimin ve yakın arkadaşlarımın ne olur bak şurda kocaman olmuş bi siyah nokta var otur da bir sıkayım diye peşlerinde dolaştığım çok 0lmuştur:))Sıktıktan sonra da muhakkak gösteririm,bak gördün mü diye,ıykkk iğrenççç diyenlerinizi duyar gibiyim.

4.Bu özelliğim taaa bebekliğimden,açlığa tahammül edemem.Annem gece biberonu yetiştirene kadar bütün mahalleyi ayağa kaldırdığımı söyler,komşularda bu dediklerini doğrular ve aynı zamanda çok kötü bir sesim olduğunu da eklerler:))) Koca kadın oldum hala değişmedim,aç olduğumda inanılmaz sinirli olurum,bu yüzden öğünlerimi atlamam,kahvaltı yapmadan sokağa adım atmam isterse saat sabahın altısı olsun.Eşim öğle yemeği dişine göre değilse yemez mesela,akşama kadar aç durur,bu özelliğiyle beni hayrete düşürür.

5.Bavul hazırlamak çoğu insan için stresli bir durumken,ben bavul hazırlamaya bayılırım yeter ki gezmek olsun:))Bu işi de gayet iyi yaparım,hiçbir eşyamı unutmam,önce gideceğimiz yere göre kafamda bir ihtiyaç listesi hazırlarım.Bavula yerleştireceğim herşeyi önce yatağın üzerinde hazır eder,sonra da güzelce bavula sığdırırım.

6.Anı koleksiyoncusuyumdur,çocukluğumdan kalma hatıra defterlerim,karnelerim (ilkokul 1.sınıftan itibaren hemde),arkadaşlarımın doğum günlerimde aldığı hediyeler,18.yaş günümün pasta süsleri,çocukken oynadığım birkaç bebek,üniversite yıllarından İstanbul Üniversitesi logolu yemek fişi,ne bileyim sınıf listesi,Londra metrosu haritası,Londra da gittiğim opera ve bale biletlerinden bazıları liste uzar gider...Durum vahim anlıyacağınız.

7.Belki yukarıda ki özelliğimle bağlantılı biraz,fotoğraf çekmeye çok meraklıyımdır.Bu da çok eskiye dayanır,o yüzden evde heryerden fotoğraf çıkar resmen.Arkadaşlarım bende ki fotoğraflarını gördüklerinde şaşırırlar.Bir de fotoğrafa meraklı olunca model model fotoğraf makinasına da sahip oluyorsunuz,fotoğraf çekmeyi öğrendiğim Zenith'im içlerinde göz bebeğimdir.

Başlangıçta zorlansamda yazdıkça yazasım geldi.Ödülü yedi kişiye göndermemiz isteniyor,ama ben bunu yapmak istemiyorum,bayadır uzaklardaydık şimdi kalk utanmadan mimle milleti:))İsteyen varsa buyrun yazsın anacım.Tatil anılarımız yakında karşınızda...

Okul Yolu Düz Gider!!!

2009-06-22T07:22:00.000-07:00

Duyduk duymadık demeyin Batıhan okula başladı.Karneleri verdikten sonra son işlemleri halledebilmek için iki hafta daha okula gidiyoruz.Babam da dayanamayıp annemi çağırınca karne günü annemi Gelibolu'ya gönderdik.Annemin akşam dokuz olmadan niye koltukta uyuyakaldığını çok daha iyi anlıyorum şimdi,ilk iki gün aynı şekilde bende pestilim çıkmış vaziyette koltukta uyuyakalmışım.Batıhan halinden çok memnun,tempoya alıştı ya sabah uyanınca hemen kapıya yöneliyor atta atta diye kapıya çağırıyor,oğlum daha kahvaltı etmedik okulda kimse yok hadi gel diye diye zar zor hazırlanıp okula yollanıyoruz birlikte.Okulda kreş gibi oldu zaten allahtan anlayışlı bir müdürümüz var,iyi ki işlerimi de bu haftaya bırakmamışım Batıhan'ın peşinde koşturmaktan başka birşey yapamıyorum.Günler çok hızlı ve yoğun geçiyor herşey Batıhan'a göre planlanıyor babasının dediği gibi küçük bir prens gibi ilgileniyoruz:)) Kahvaltı saati,okulda atıştıracağı şeyler,öğle uykusu,havuz saati,yemekten sonra babasıyla aaattaa saati,herşey bu düzende istiyor biz bazen unutmaya çalışsak da hatırlatıyor:))

Evet fotoğraflara gelelim,ilk fotoğraf Ecenur ablası ve Batıhan balkonda havuz sefasında,toplantımız olduğu gün hemen çağırdık Aynur teyzesi ve Ecenur atlayıp geldiler.Ecenur üstünde benim bikinilerimle:)))

Nuray teyzesi oğluma ciciler almış Londralardan,denize giricek oğlum bu yaz şortuyla.Bu aralar deli dana modunda olduğundan fotoğraflarda sürekli hareket halinde,en iyisi buydu.Çok yakıştı cicileri teyzesi,teşekkür ederiz.
Oğluşumla okula gitmeye hazırız,üzerindeki ciciler yine Nuray teyzesinden:))

Veeee Batıhan okulda,dediğim gibi bu aralar hiç durmuyor sürekli hareket halinde tabii bende peşinde,kilo veririm diye umutlanıyorum bugünlerde.Tatilimizin başlamasına da az kaldı,1 Temmuzda yolcuyuz,önce Manisa oradan Gelibolu,belki günübirlik başka yerlerede geçeriz.Şu an tam net bir planımız yok,sadece dinlenmek istiyorum bu yaz:))Batıhan'la ne kadar dinlenebilirsem artık!!!

Salyangoz Toplayıcısı

2009-06-14T03:48:00.000-07:00

Fazla söze gerek yok,dünyanın en tatlı salyangoz toplayıcısı karşınızda:)))

İtinayla duvardan alınıp bahçeye atılır,daha önceleri minik olanlar iki küçük parmağın arasında çıt sesi gelene kadar ezilirdi.Şimdi sadece duvardan alıp bahçeye atıyor.

AŞK

2009-06-05T07:26:00.000-07:00

Senenin bu döneminde garip bir şekilde sıkıntılı olurum hep,bir bıkkınlık, iç karartıcı bir hüzün hali,hiçbir şey yapmak istememek ya da çok şey yapmayı istemek arasında sıkışıp kalmak,anlatabildim mi ruh halimi acaba? Geçen gün başladım kitabı okumaya,yazara karşı önyargılı olduğumdan daha önce hiçbir kitabını okumadım.Adı Aşk diye midir nedir bu kez elim gitti.Ne yalan söyliyeyim,daha yarısına gelmedim ama aklım kitapta, bir çırpıda okumak istiyorum.Uzun zamandır beni saran bir roman okumamıştım özlemişim bu şekilde kitap okumayı,bazı yerlerde anlatımını basit bulsam da kitap içinde bir kitap olması ayrı bir çekim gücü oldu benim için.Tebrikler Elif Şafak…

Bizden Haberler

2009-05-19T07:19:00.000-07:00

**Batıhan Mina'nın araba koltuğunda kahkahalar atarken aniden yorgunluktan uyuya kaldığında
Annemi Gelibolu'ya gönderdik.Evine gidip biraz bahçeyle uğraşmak istedi,yazın bahçeden ne yiyeceğiz diye fideler aldı ve Gelibolu’ya bahçe ekmeye gitti.Bu arada Batıhan’ a büyük anneannesi,teyzem ve Cansu bakıyor.Dün onları misafir olarak düşündü galiba,sabah uyandığında tekrar görünce hala bizdeler diye bir şaşkınlık yaşadı yavrum.
-Anneanne nereye gitti Batıhan?
-Annn,annn (arabaya binmiş gitmiş yani)
Çalışıyor olmanın bu tür zorlukları var ,çalışan annelerin aileden birilerine yakın oturması büyük avantaj oluyor böyle durumlarda.Gerçi biz şehirden uzaklaştık ama bizi kırmadılar geldiler,yoksa yanımda okula getirecektim ne yapayım ya da annemle gidecekti.
Haftaya Salı ve Çarşamba günü 19 Mayıs dolayısıyla iki gün tatilimiz var, şehre inmek istiyorum artık oğluşumla gezelim şöyle,arkadaşlarımı ziyaret etmek istiyorum,alışveriş yapmak istiyorum ,anlaşılan iki gün yetmiyecek bizeJ
Dün öğlen uykusunu tam uyuyamamış,öğleden sonra sahile yürüyüşe gittik.Batıhan arabada uyuya kaldı,evde de uyumaya devam etti.Uyandığında mızmızlanmalar,ağlamalar hiç böyle yapmazdı,yemek yedirdikten sonra ağrı kesici içirdim.Keyfi yerine geldi bir süre sonra,oğlum bir yerin mi ağrıyor dediğimde başını tutmaz mı? Başı ağrımış oğluşumun , belki düzensiz uyumasından belki de güneş çarpmasından,ama ilk defa bu soruya yanıt verdi,öylesine sormuştum oysa ki,demek ki büyümüş benim kuzum ağrıyan yerini gösterecek artık, yaşasınnnn
Bilgisayarıma format attırmam gerek sanırım çünkü kafayı yemek üzere, takip ettiğim bloglara bile iki saatte bakabiliyorum,inanılmaz yavaşladı,burada anlayan birini (çok zor olucak eminim,küçük yerin dezavantajı) bulsak iyi olur.
Hayat böyle akıp gidiyor,Batıhan’la ilgili enstanteneler:
Babasına çok düşkün bu aralar,geleme saati yaklaştığı zaman baba,baba sayıklayıp duruyormuş,dört gözle gelmesini bekliyor.Bana gelince beni pek iplediği yok,sabah babasını bir yolcu edişi var,öpücükler el sallamalar,kapılarda uğurluyor.Bana gelince kıçını dönüp bakmıyor bile,gidip ben öpüyorum o zaman bile öpmüyorL
Koltukların üzerine çıkmasına alışmıştık,şimdi bunu genellemeye başladı.Sandalyelere çıkmaya çalışıyor,kirli çamaşır sepetinin üzerine çıkmışken yakaladım geçen gün,hem de düşmek üzereyken.Sürekli peşindeyiz,özellikle balkon ve pencere olayı beni endişelendirmeye başladı.
Evimize gelen misafirleri daha çabuk kabullenmeye başladı.Hatta bazılarına kendisini öyle bir sevdirmeye çalışıyor ki görmeniz lazım.
Bebek arabasının keyfine vardı.Artık dağ tepe demeden gezebiliyoruz,çok uzun süre oturabiliyor tabii durmamak şartıyla,durduğumuz an inmek istiyor.

Artık arabaları haricinde hemen hemen hiçbir oyuncağıyla oynamaz oldu.Yatmaya giderken yanına iki tane arabasını alıyor.İkisine de sıkı sıkı sarılıyor,sanki peluş oyuncaklara sarılırcasına,tam uykuya dalmadan mümkün değil alamıyorum elinden,çok sevimli bu hali,rallici mi olucak bu çocuk nedir?
Bu arada topla alakası olmasa da futbol takımını şimdilik seçti.Batıhan aslan mısın yoksa kartal mı? Cevap: Tarrtall
Çocuklarla bir araya geldiğinde onları acayip incelemeye başladı.Bazı hareketlerini de taklit ediyor ve unutmuyor.Geçen gün Minayla buluştular.Annecim Mina nasıl gülüyor dediğimde hemen taklit ediyor.Orada da yürüyüşünü taklit ediyordu Mina'nın,parmak ucunda yürüdü bir süre.

Çocuklar sıcaktan pancar gibi kızarmışlar,arka fonda da annem ve Cansu.

Her zamanki gibi Batıhan'ın krizi tuttu arkadaşlar,yazımı kontrol bile edemeyeceğim hemen yolluyorum.

THREE DECADE!

2009-04-29T05:19:00.000-07:00

Onluk olarak hesaplarsak 3 on yılı geride bırakmışım.Yaş itibarıyle hep yakın arkadaşlarımın arasında küçük kalmış olmamın verdiği bir huzur ve gururum vardır.Bunda ilkokula kuzenim,kankam Aynur gidiyor ben niye gidemiyorum diye tuttuırmamın büyük bir etkisi var.Hayata erken başladım yaşıtlarıma göre,16 yaşımda üniversite 1.sınıftaydım düşünsenize,zor yanları olmadı değil ama geriye doğru baktığımda iyi ki de böyle olmuş.
Hatırlıyorumda 18 yaşımı öyle bir beklemiştim ki hiç gelmiyecek gibi geliyordu.Üniversitedesin arkadaşların kimliği gösterip giriyor istediği yere,sen kapıda.Arkadaşlar ben giremiyorum hadi başka şeyler yapalım öflemelerrr.18 yaş günümü Caravan diye bir barda kutlamıştık,Beyoğlu Çiçek Pasajının yanında balık pazarının içindeydi.Gündüz gidip doğum günü kutlamak istediğimizi söyleyip etrafa bir bakındığımızda bir şey anlamamışız,Caravan gece rock bar olmaktan çıktı.Allahım etrafımızda acayip tipler,konuştuğumuzu duymuyoruz,metal şarkılar.Banu,Çağlar ve ben bulmuşuz ya barı,bizi bir gülme krizi tuttu.Daha dün gibi ama onun üzerinden bile dile kolay 12 yıl geçmiş,hey gidi günler.
Bizim ailede kardeşimin ve benim doğum günüm muhakkak kutlanır.Annem çok meraklıdır böyle şeylere,hele de ilkokul yıllarında arkadaşlarımız davet edilir,pastayı kendi elleriyle hazırlar,yanına kurabiyeler,poğaçalar yapar.Biz rahat edelim arkadaşlarımızla diye de hazırlıklar bitince hemen bir komşuya giderdi,canım benim.Liseden sonra ben evden ayrılınca hep arkadaşlarımla kutlamaya devam ettim,alışkanlık olmuş naparsın.Bugün annem,babam,sevgili kocacım ve bir tanecik oğluşumla 30’lu yıllarıma giriyorum,uzun zamandır pasta üzerinde mumlar temsili olarak yer alıyor zaten o yüzden 3 tane mum yeter.
Tuhaf duygular içindeyim bugün,nasıl anlatsam 18 yaşıma girdiğim gün gibi mutlu değilim ama mutsuz da değilim,bu dünyada 30 yıldır varım sadece bunu düşünüyorum bugün sanki hiç gelmiyecek bir gündü ve birdenbire geldi.Anlaşılan bu yıl kendimi sorgulamakla geçiricem ,neydim, ne oldum, ne ürettim ve yaşam adına ne koydum ortaya…
Bu da geçici bir durum 30 lu yaşlara da alışıcaz,su akar yolunu bulur . Doğum Günüm Kutlu Olsun,hey yılım bir öncekinden iyi olsun,ailemle dostlarımla güzel,sağlıklı,mutlu günler benimle olsun,daha ne olsunnnn.

TAŞINIYORUZ!

2009-04-07T22:47:00.000-07:00

Taşınmak çok sıkıntılı bir süreç,o yüzden biraz gerginim şu sıralar.Kafamda planlar yapıp duruyorum,şu gün şu yapılacak, aman bunu unutmayayım,yok perde ölçüleri ,temizlik, çok işim var çokkkk.Aynı zamanda çalışıyor olmak da başka bir dert,koşturmaca arasında oğlumu ihmal etmek istemiyorum,bazı konularda kaygılarım var.
23 Nisan ertesi tatil olduğu için o gün taşınmayı uygun bulduk,nakliye firmaları araştırıyorum bu yakınlarda.Aslında birkaç nakliye firmasıyla görüştüm,500-600 TL istiyor çoğu,sadece bir yer uygun bir fiyat verdi. İstanbul’dan buraya 600 liraya geldik,yan apartmana taşınmaya aynı parayı istiyorlar, inanılır gibi değil!Sonuçta arabaya yerleştirme indirme yok, arada yol yok,sadece 2.kattan 3.kata taşınacağız,ha birde arabaya sığdırma derdi olmayacağı için vestiyer,konsol gibi eşyaların sökülüp monte edilmesine gerek de yok.Çok fazla eşyanız yok,kendiniz taşının diyenlerde var.Çalıştığımız için bu şıkkı hiç düşünmüyoruz,zaten toparlama,yerleştirme işlemleriyle yeterince yorulacağız.Amcama da iyi bir kiracı buluruz inşallah,bir taraftan da onun sıkıntısı var.(Buraya atama istediğimizde kiracımız çıkmadığı için,şans eseri amcamın kiracısı çıktığından şu zaman kadar orada oturuyorduk,onların da zor durumda kalmasını istemiyorum hiç).
Neyse gelelim Batıhan’ la ilgili kaygılarıma,allaha şükür sağlığı yerinde,fiziksel gelişimi,kilosu boyu normal,azı dişleri çıktığından beri çoğu şeyi yemeye de başladı.Buraya kadar süper,ama dil gelişimi yaşıtlarının çok gerisinde.Batıhan’ın en büyük özelliği tam olarak bir şeyi yapabileceğine inanmadan o şeyi yapmıyor.Şöyle anlatayım örneğin emeklemesi,5.6. aylarındaydı yüzüstü durmaktan nefret ederdi.Mümkün değil emeklemiycek diye düşünmeye başlamıştım,günde belli aralıklarla yüzüstü yatırmayı oyun şeklinde yapmaya çalışıyordum nafile,hiç hoşlanmıyordu bağırıp inlemeler.6.ayının sonlarına doğru artık kendisini çevirmeye başladı,ben yüzüstü yere koyuyorum anında sırt üstü dönüyor,5 dakika bile durmak istemiyor.Bu şekilde mayıs ayına kadar devam etti,tam da anneler günüydü emeklediğinde hem de öyle böyle değil ileriye doğru emekliyor,sanki aylardır emekliyor.Hayatımda aldığım en güzel hediyeydi,tabii sonrası malum,Batıhan’ı tutmak ne mümkünJYürüme hikayemizde hemen hemen aynı,emeklemeye başladıktan kısa bir süre sonra tutunarak kalkmaya başlamıştı.Poposunu öyle koruyordu ki,oturmaya çalışmasını izlemek tam bir komediydi,yoğun çalışmalar ayakla mesafeyi ölçmeler,yavaşça popoyu yere doğru indirme,ve hopppp oturması.Popo üstü can atıcı şekilde oturduğuna hiiiçç rastlamadım,çok koruyordu kendisini.Bizse çok rahat tutunup kalkabiliyor,artık rahatça oturabiliyor demek ki yakında yürüyecek diye düşünürken, Batıhan 3-4 ay sonra 12.ayında birden yürümeye başladı.Bu dediğim şeylerin başarılması kolay değil bunun farkındayım,ama bizi şaşırtan bebeklerin bazı şeyleri yapabilmeleri için hazırlık yapmaları gerekir değil mi?Örneğin emeklemek için uğraşır,poposunu geri geri ittirir önce ya da destek alarak kendini öne doğru ittirir vb. Batıhan bu tip hazırlıklarını doğru dürüst görmedik,o yüzden şok olmuştuk emeklediğini gördüğümüzde.Sanırım konuşması da aynı şekilde olacak,şu an bize çaktırmadan her şeyi kaydetmekle meşgul.İlk söylediğimiz kelime “Daaat” yani saatti.8.ayında söylemişti,sonra “Ağaçççç” gelmişti,yaz tatilinde Manisa’da öğrenmişti.Tabi “Anne,baba,dede,anneanne,nene” bunlarda var.Şu sıralar çok değişti,söylediği kelimeleri bile söylememeye başladı.Sanırım tam olarak söyleyemediği gibi endişeleri var,utanıyor bizden,daha doğrusu ben başka bir açıklama bulamıyorum.Bulunduğu ay itibarıyla iki kelimeli hatta dört kelimeli cümle kurabiliyor olması,kelime dağarcığının da 50 sözcük falan olması lazım.Ben panik bir anne olmadım hiçbir zaman aman şu ayında şunu yapması lazım,aman yemiyor napıcam ben diye,yapabileceğimi yapıp gerisini ona bıraktım.Ben çeşit çeşit pişirdim,denedim yemiyorsa zorla yedirmedim.Ama dil gelişiminde beni kaygılandıran söylediği kelimeleri kullanmamaya başlaması oldu.Kelime dağarcığımız şöyle;
Anne,Baba,Dede,Anneanne,Ay Dede,Annnn(araba),Tayy(Çay su için kullanıyor),Tanta(Çanta zaman zaman söylemiyor),Mama(tüm yiyecekler için),Mee(koyun),Memi(anlamışsınızdır ne olduğunu) birde fiil olarak Aç.
Mesela atta,sonra saat,ağaç,bamba(lamba) şu an aklıma gelmeyen daha birçok kelimeyi artık kullanmıyor.Pedagoji eğitimi aldım,problemli çocuklarla çalıştım uzun bir süre,hatta hala içimdedir özel eğitim,belki bir gün geri dönebilirim.Hatta çocuklara konuşma eğitimi bile verdiğim oldu zaman zaman,Londra’da çalıştığım otistik çocuktan aldığım çok güzel materyallerim var.Ama bir anne çocuğuyla terapist gibi çalışmamalı,bunu yapmak istemiyorum.Diğer gelişim basamaklarında olduğu gibi yapmaya karar verdim,elimden geleni yapıcam sadece bir anne olarak,şarkılar tekerlemeler söyleyeceğim ona (çok hoşuna gidiyor),resimli kitap sayımızı artıracağız,parmak oyunları oynayacağız bol bol, en önemlisi kafama takmayacağım ve biliyorum ki Batıhan birden konuşmaya başlıyacak ve ben bu sefer ne zaman susucak diye beklemeye başlıyacağım…

Seçimzede

2009-03-29T14:21:00.000-07:00

Bundan sonra and içtim,bir daha mı seçim görevi! Aman allahım tövbe,isterlerse hapse atsınlar.Ulan sabah 6-gece 10:30 eve gelmem 11'i buldu.Allahım ne karışıklık,oy kullandırmak bir dert,hele sayım döküm işlemlerini düşmanıma vermesinler, o kadar berbat .Resmen dağılmış durumdayım,gerçi sonuçlar acılarıma değer galiba.Bu arada bizim sandıkta chp öndeydi,en güzel seçim görevimdi bu açıdan bakıldığında,gerçi chp değil mhp,dsp,bbp kim olursa mutlu olacaktım.Yeter ki akp almasın,çok kızgınım,küskünüm bu partiye karşı,bir ders almalarını çok istiyordum.Geliboluda da chp almış,kurtuldu caaanım gelibolum çöpleri toplatmayan bir belediye başkanından yuppiiiii.Allahım sen büyüksün İstanbulda Kemal Kılıçdaroğlu alsın ne olur,o zaman değmeyin keyfime:)))
Bu arada yaşlı başlı halleriyle oy kullanmaya gelen tüm teyze ve amcalarımın önünde saygıyla eğiliyorum,ellerinden öpüyorum.Bizim sandıkta gençleri mumla aradık valla,sabahın köründe kalkmışlar oy kullanmaya gelmişler,gerçi bizi biraz sıkıştırdılar hadi hadi kullanalım oyumuzu artık diye ama olsun,hepsi geçti gitti.
Türkiyem uyanmaya başlamış,oğlumu bütün gün göremedim ama bu sonuçlara değer...

UYANNNN TÜRKİYE

2009-03-28T11:36:00.000-07:00

Bloglara şöyle bir göz gezdirdimde hiç kimse yarın ki seçimlerle ilgili birşey yazmamış! Acaba bir ümitsizlik hali mi var,bize millet olarak neler oluyor anlamış değilim.Ben yarın görevliyim,her seçimde bir insan görev çıkar mı? Ben öyle şanslıyım ki:)) buraya bu sene geldim burda da beni buldular,hiç şaşırmadım.Neyse ki sandık başkanı değilim,bu sefer memurum yani işim biraz daha kolay.22 Temmuz seçimlerinde de görev çıkmıştı,8.ayındaydım hamileliğimin düşünebiliyor musunuz her an doğurabilecek bir sandık başkanı:))) O zaman iptal ettirmiştim,ama burada yerime birisini bulamadığım için yarın sabahın köründe sandık başında olmam lazım.
Umarım herkes oyunu kullanmaya gider yarın ve akıllıca bir oy kullanır, gerçi demokrasiye olan inancını gittikçe yitirmekte olan ben en azından oğlumun yarınları için umut etmek istiyorum.Ne olur Uyan Türkiye...

Batıhan Can'la buluştu

2009-03-15T12:59:00.000-07:00

Batıhan uzun bir aradan sonra Can abisiyle buluştu.İlk tanışmalarında daha bebektiler,bugün iki küçük çocuk gibi oyun bile oynadılar.Arkadaşım Nilay taaa liseden,şimdi anne olmuşuz da çocuklarımızın peşinden koşturuyoruz ne tuhaf.Aslında çok yakın oturuyoruz ama iş güç koşturmaca derken daha yeni bir araya geldik,ne kadar kötü ayıp bize,sonra bir görüşünce doyamıyorsun ,Batıhan zaten bayıldı abisine.Can da çok tatlı oluyor gün geçtikçe bir de konuşmaya başlamış kereta,acayip sevimli bir çocuk.(Maşallah)Batıhan gördüğünüz üzere çok keyifli birgün geçirdi,bizde öyle havalar biraz ısınsın bizde gideriz,unutmasın çocuklarımız birbirini.Arayı uzatmayın,yine bekleriz...

Emziğe Veda

2009-03-07T12:23:00.000-08:00

Hastaneden eve geldiğimiz gün daha çok teyzemin ısrarlarıyla alıştın emziğe,doğar doğmaz annenin memesine yapıştığın gibi.Beni emmeyi 9.ayında bıraktın,ne kadar çabalasamda emmedin,bense 2-3 yaşına kadar emersin diye düşünüyordum.Ama emziğe giderek daha çok bağlandın,geçen gün yeni gittiğimiz doktor ısrarla emziği bırakmamızı söyledi.Bense zor olacağını düşünüp geçiştirip duruyordum.Yine şaşırttın bizi,bugün emziği bırakalı ikinci günün,belki de burnun tıkalı diye pek üzerinde durmadın.Çok hastasın ama gün içerisinde birkaç kez aklına geldi emziğin,senin deyişinle memmmeene veda ettik gibi görünüyor.Canım oğlum çabuk iyileş.

Seçemedim!

2009-02-23T09:59:00.000-08:00

Oğlum geçen gün öyle pozlar verdi ki bana hangisini koyacağımı seçemedim bir türlü.Anlaşılan hepsini koymaya pek fırsatımda olmayacak gibi,ne zaman bloğumla uğraşsam benim yanımda bitiyor,başladı annne annee demeye.Kıyamadım açtım kapıyı,çok mutlu ayyyy diyip duruyor yanımda,kapıyı da kapattı başbaşayız artık.

İçeri dışarı derken 1 saat sonra tekrar oturdum bilgisayar başına,allahım yine inlemeye başladı kapının önünde.

Kısaca bizden haberler;

Batıhan ilk azısını çıkardı.Üstten de bir tane yolda,hepsini birden çıkaracak galiba bizimki.

Bu arada yeni yeni huylarımız var,kızınca üst üste çığlık atmak gibi, azı dişlerini çıkartmasına bağlıyoruz.Umarım öyledir,yoksa hiç çekilecek gibi değil.

Bu arada annem oyalamaya çalışıyor ama maalesaef başarılı değil,bizimki gene başardı içerde şu anada,hey allahım.Anasına çekmiş inatçı velet:)))

Geçen haftasonu yorgan döşek yattım,feci grip oldum,bir gece uyuyamadım ağrılarımdan.Bugün daha iyiyim ama tam atlatmış sayılmam.Batıhan evdeki grip salgınından başarıyla çıktı şimdilik,gerçi ara ara hafif ateşlenip burnu tıkanıyor ama o kadarla geçiştiriyor.Umarım hep böyle dayanıklı olur.

Son ve en güzel haber, Batıhan birçok şey yemeye başladı.Makarna yedi ilk kez geçen gün,blendırı kullanmıyoruz artıkın.Çoğu yemeği ezerek veriyoruz,bazılarını hala reddetsede çoğunu yemeye başladı.Havalara uçuyorum,inşallah böyle devam eder.

Kudurdu oğlum bütün bildiği kelimeleri saymaya başladı,bizden bu kadar kaçıyorummmm

Alo Kanka

2009-02-15T07:44:00.000-08:00

Geçen perşembe Bakırköy'de bir seminerdeydim.Çok çağırırlar bizi seminerlere,çok gıcık olurum.İşi gücü bırak hadi düş yollara,neyse bu sefer çok hevesliydim,merkezden uzaklaşınca seminer yüzü göremedik.Özlemişim beee,ohhh dedim.Üniversiteden arkadaşımı gördüm ayrıca,ayak üstü gülüştük iyi geldi valla.Çıkışta da Bakırköyü turladım hızlıca,Batıhan'a oyuncak aldım,kalabalık beni o kadar yormuş ki ,eve bitkin bir vaziyette döndüm o akşam.
Neyse gegelim seminer konumuza burda paylaşmak istedim çünkü hepimizi ilgilendiren bir konu:ÇOCUK POLİSİ
Çocuk Polisi çağırmıştı bizi yaptıklarını anlatmak ve yeni projelerinden bahsetmek için.Çok yol almışlar,2003 te başladım ben göreve o yıllarda Vatan Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şubede çalışan bir beyin sunumunu dinlemiştim.Durum içler acısıydı,çocukla ilgili hiçbir eğitim almamış insanlar görev yapıyordu şubede.Çok yoğundular sadece bir psikolog vardı çocuklarla görüşen,koskoca İstanbul düşünebiliyor musunuz sadece 1 kişi.Dediğim gibi çok yol almışlar özellikle Ö.Temür hanım bu konuyla çok ilgili,bizzat yapılan projelerin içinde kendisi.Buradan tebrik ediyorum kendisiniiaynı zamanda Psikolojik Danışman kendisi,aynı bölümü bitirdiğimizi için ayrıyetten gurur duydum kendisiyle.
Çocuk Polisi sayısı artıyor gün geçtikçe,özel testelerden geçirip,mülakatla göreve alıyorlar.Aynı zamanda üniversitelerin Çocuk Gelişimi,Psikoloji,Rehberlik ve Psikolojik danışmanlık bölümlerinden mezun olma gibi şartlar arıyorlar.O kadar doğru birşey ki,insan güzel şeyler yapıldığını görünce çok mutlu oluyor.Çocukları ürkütmemek amacıyla sivil çalışıyorlar,güleryüzlüler,çocukları sevdikleri her hallerinden belli.Başlığımda belirttiğim Alo Kanka ise yeni projeleri,okullara posterleri geldi.Belki içinizde görenler vardır.Çocuklar suç mağduru olduklarında, yada her hangi bir suça karıştıklarında direkt olarak çocuk polisiyle irtibat kurmaları için bir sms hattı Alo Kanka 1550 ye mesaj atıyorlar.Yakında televizyonda da reklamları olacağını söylediler,bir de internet adresi var http://www.kanka.com.tr/
Çocuklarınıza muhakkak öğretin,neyle karşılaşacağımız hiç belli değil.Özellikle orada anlatılan bir olayı paylaşmak istedim burda.Bir çocuk ilkokula gidiyor yaklaşık 1 sene boyunca komşusu tarafında cinsel istismara uğruyor.Anne okul kantininde çalışıyor,çocuk bir şekilde yardım istiyor örneğin annesine tecavüz ne demek diye soruyor birgün,okula yalnız gitmek istemiyor,evde yalnız kalmak istemiyor gibi yardım çığlıkları.Anne anladığında çok geç oluyor tabii,düşünsenize 1 yıl .Çocuklar genelde tehdit ediliyorlar ve böyle durumlar kolay paylaşılabilecek durumlar değil,ben bu hattın çok işe yarayacağını düşünüyorum.
Çocuk Polisi cinsel istismar suçlarında çok hassas davranıyor,istismara uğrayan çocuk bir psikolog ve avukat eşliğinde kamera karşısında ifade veriyor.Tekrar tekrar aynı olayı anlatmamak için,savcı cd den izliyor,hatta mahkemede dahi anlatmak zorunda kalmıyor.Allahım kimsenin başına vermesin,çok zor bir durum,seminerde bir ara kendimi zor tuttum ağlamamak için.Polisler nelerle karşılaşıyorlar bir bilseniz.
Çocuklar üzülmesin,ağlamasın,böyle iğrençliklerle hiç tanışmasınlar...
Ama karşılaştıklarında da neler yapabileceklerini bilsinler,işte bu aşamada bizim devreye girmemiz lazım.Sadece kendi çocuğumuz için değil sokakta çalıştırılan çocuklar,fiziksel istismara uğramış,kaçırılmış, evden kaçmış yada terkedilmiş bir bebek bulabiliriz kapımızda.İlk arayacağımız Çocuk Polisi olmalı
Üsküdar Çocuk Şubesi
Selami Ali Mah.Gazi Cad.No:119 Bağlarbaşı/Üsküdar
Tel:0216 492 71 85
Çocuk Şube Cep Tel:0505 787 74 13

Ecenur Ablası Bizdeydi...

2009-02-08T06:27:00.000-08:00

Geçen Cuma Ecenur bize kahvaltıya geldi annesiyle.Annesi benim hem kuzinim,hem süt kardeşim olur.Birlikte büyüdük biz, aramızda 4 ay var Aynur'la,ilkokul 3.sınıfa kadar da aynı snıftaytık.Sonra onlar taşındılar,aile apartmanında oturuyorduk hep birlikte,halam,amcam,babaannem ve biz çocukluğum çok güzeldi.Çok eğlenirdik, öyle bir ortamda büyüdüğüm için hep çok şanslı olduğumu düşünürüm.Kuzenlerimle aramızda çok yaş farkı da yok,hepimiz arkadaş gibiydik,hala da öyle. Ecenur Arzum Onan'a ne kadar çok benziyor değil mi? A.Onan'ın kızı olsa bu kadar benzemez bence:)))Hem çok akıllı hemde güzeldir yeğenim,bu sene 1.sınıfa başladı.Birlikte kahvaltı yaptıktan sonra dışarıya attık kendimizi,Batıhan'ı ancak öyle susturabildim.Eve gelen çocukları kıskanıyor mu ne allahım deli etti beni,bir yabani yapıştı eteğime,ne oyun oynuyor,mızıldayıp durdu.En sonunda hava güzel dışarı çıkalım bari dedik.

Aynur'la Ecenur....

Batıhan çocukların arabalarına saldırdı resmen,çareyi evden arabasını getirmekle bulduk.Kendi arabasıyla hala ilgilenmese de arabaları değiş tokuş yaptık böylece.Çocuk milleti gözleri aç nolcek:)))

Bugün 8 Şubat Pazar,sabah uyandığımızda gece kesilen elektrikler hala gelmemişti.Luli karşısında sabah keyfi yapan Batıhan,televizyonu açamadığımız için yapmadığını bırakmadı yine,bir gürültü bir kıyamet,pazar pazar komşularımızı rahatsız etmeyelim diyerek,attım Batıhan'ı arabasına üzerine de yağmurluğunu çektim.Birlikte yağan yağmurun altında yürüyüş yapmış olduk oğlumla,hemen sakinleşiverdi bizimki,ikimize de iyi geldi.İnsanların tuhaf bakışlarıyla karşılaşmadık değil,amannn kimin umurunda,dönüşte ekmeğimizi gazetemizi alıp eve döndük.Batıhan inmek bile istemedi arabadan:))) Biraz önce annem geldi,yüklenmiş bir sürü şey,zeytinler turşular:)))Benim kilo vermem olanaksız herhalde,bu kadar iştahlı bir annesi olunca insanın:)))Batıhan'a anneanne gelicek bugün dediğimizde dede dede deyip durdu yavrucak,ikisini birlikte istiyor.Yarın okuldayız,ne çabuk geçti günler,koşturmaca başlıyor yeniden taa yaz tatiline kadar hemde.

PS Batıhan alt ve üstten köpek dişlerini çıkardı,alttan bir azı dişi de çıktı.Ateşlenmedi fakat çok mızmızlandı,oda benim bonusumdu herhalde.

Sobelenmişim

2009-02-01T10:58:00.000-08:00

Arkadaşım Rahşan tarafından sobelenmişim ,okuduğunuz kitabın 161.sayfasının 5.cümlesini yazacakmışım.
Kitabı aramaya koyulunca ana birde baktım kocacım kitabı kaptığı gibi Manisaya gitmiş,buradan anlaşılıyor ki kitap elimde bayaa bir sürünmüş olmalı.Valla billa okumayı çok severim ,vakit bulamıyorum zırvaları yazmak saçma yaratılması lazım.Her neyse şimdi ilk sobem bu blog dünyasında cevaplamasam içimde kalıcak,hemen aradım kocacığımı sobe mobe anlamaz o direkt sordum kitabın 161.sayfasını aç 5.cümleyi söyle bana.Canım hiç soru sormadan hemen yaptı dediğimi napsın alıştı artıkın bana.Blogumda yazıcam sobelendim deyince heee dedi,başka birşey de dedi ama neyse o aramızda kalsın:)))))Bugün çenem amma düştü,anneannemle kulakları hafif işitmediğinden fazla sohbet edemediğimizden midir nedir.
Neyse gelelim kitaba İlber ORTAYLI "Tarihimiz ve Biz" işte 5.cümlesi "Ama unutulmasın bunu imparatorluktan kopan hatta o tarihte henüz kopmamış olan Mısır ile birlikte yapmıştır."
Valla sobenin devamında 5 kişiye gönderilmesi gerekiyormuş,ama blog dünyasında fazla arkedeşim olmadığından olanlarında sobelenmiş olduğundan sorryyyy.
P.S Batıhan 3 saati geçiktir uyuyo,galiba gece sandı garibim karnı da aç olduğu halde uyuyor.Anneannem tutturdu sende yat birlikte kalkarsınız diye:))) Neyse bu arada sobemi yanıtlamış oldum,Rahşancım öptüm seni...

Çok Güzel Hareketler Bunlar!!!

2009-01-29T07:29:00.000-08:00

Batıhan Bey büyümekte,sonsuza kadar unutmamak için en sevdiklerim.

1. Yemeğini yedikten sonra önlüğünü çıkarmam için bebekçe sesiyle ısrarlı bir şekilde aşççç aşççç demesine,

2. Lambanın yandığını nerde görürse görsün cııss cıısss demesine...Öyle dikkatli ki bugün dışarda yürürken apartmanların ön kapılarında harekete duyarlı ışıkların yanmasını bile farketti,tabii eve gidene kadar tutturdu cııss cııss diye bir süre kapı önlerinden ayrılamadık.

3.Sabah uyandığında babasını hala uyur gördüğünde bastıra bastıra baaabaaa e ee ee demesine(babası uyuyormuş yani),

4.Ona kızdığım zaman hemen savunmaya geçip elini dudaklarına götürerek buv buv buv yapmasına ölüyorum,hemen kendimi tutamayıp gülmeye başlıyorum.

5.Uyutmak için ayağıma yatırdığımda hemen çoraplarını tutup aşçç aşççç demesine,bu aralar pijamaya taktı onu da çıkartıcakmışım,sanırım yaza donla dolaştırıcaz adamı.

6.Playskooldan aldığımız ilk arabam la çok güzel oynuyor,iyi ki almışım dediğim oyuncaklardan bir tanesi,ilk adımı atmaya hazırlanan bebelere şiddetle tavsiye ederim.Şimdi Batıhan büyüdü tabii üzerine oturuyor bizde arabaya bir ip bağladık,oda oda gezdiriyoruz kuzuyu.Arabaya otururur oturmaz bacaklarını hızlı hızlı arabanın üzerine yerleştirmesine bayılıyorum,

7.Batıhan Ay dede hastası diyebilirim,artık nerede hangi şekilde görürse görsün hemen tanıyor.Hatta işi abartıp güneşe bile ayy dedde demeye başladı.Bastıra bastıra Ayy dedde Ay dedde demesine,

8.Çoğu gece uyku vakti geldiğinde Batıhan hadi uykun geldi gidelim yatalım dediğimde ev halkına bay bay yapıp odanın yolunu tutmasına bayılıyorum,

9.Herhangi birşeyle ilkgilenirken birden annnee annnee deyip gelip bana sarılmasına bitiyorum,bir de bazen muummha diye öpücükde kondurmayı ihmal etmiyor.

10.Akşam hava kararınca gündüzden çok farklı oluyor,sürekli onunla ilgilenelim oynayalım istiyor.Hepimizi sıraya diziyor nerdeyse kim yorulursa devreye bir başkası giriyor,dedesi,babası,ben,anneannesi.İlla kendi odasında oynamak istiyor,odasına gidip birinin gelmesi için inlemesi ise görülmeye değer,

Daha bir sürü var ama en sevdiğim hareketleri bunlar sanırım,tabii bir de sevmediklerimiz var onlar başka bir yazıya kalsın.

Babamızı geçtiğimiz Çarşamba günü gönderdik,uçakla İzmir'e gitti,oradan Manisaya.Uçak bileti fiyatları acayip uygun bu aralar,neredeyse otobüs bileti fiyatına.Batıhan ara ara babasını evde arıyor,baba nereye gitti dediğimde annn aannn diyor.Arabaya binip gitmiş yani.Çocuk ne yapsın anneannesi,dedesi,babası sırayla hepsini yolcu etmeye,arabaya bindirmeye alıştı artık

Büyük anneannemiz bizi yalnız bırakmadı sağolsun,o gün hemen geldi.Batıhan çok çabuk alıştı anneanneme,genelde yabancılık çekmez ama bana göre çok hızlı gerçekleşti niyeyse.Acaba hatırlamaya mı başladı gördüğü insanları,sanki öyle birşey oldu gibi.Bugün anneannemle pazardan aldığım ıspanaklarla bir sürü yemek yaptık söylemesi ayıp,Gül Böreği,köklerinden çorba,yemek artık 10 gün ıspanak yeriz.Anneannem çocuk gibi sevindi caaanım ıspanakları görünce,burda en sevdiğim yer pazar oldu diyebilirim.Bayat sebze ve meyve görmekten bıkmıştım,herşeyin en tazesini bulabilmek çok hoş.

Batıhan'ı hergün dışarı çıkarmaya çalışıyoruz.Havanın durumuna göre süre değişiyor.Dün biraz soğuk olduğu için yarım saat dolaştık site içerisindeki parklarda,bir de caddeye doğru gidip arabaları seyretme keyfimiz var.

15 Tatil ve Batıhan 17.Ayında

2009-01-23T07:20:00.000-08:00

Günler su gibi akıp gidiyor,şöyle böyle derken 1.dönemi kapattık bugün okulda.Sömestr tatilimiz bugün başladı,karne verileceği gün hep çok sıkılırım ben,malum bir sınıfım olmadığı, karne veremediğim için okulda bu heyecana ortak olamamak üzer beni nedense.Bugünde öyle bir gün geçirdim okulda,karne heyecanı yaşayan ziyaretçilerim olmadı değil.Bir tanesi sabahtan beri beni bekliyormuş (bugün başka bir okulda işim olunca biraz geç gittim kendi okuluma) hayırdır inşallah dedim dönem sonunda ne sıkıntın var.Teknoloji Tasarım dersinden(bu arada bu ders geçmiş zamanın resim-iş eğitimi dersidir bu asortik isim iki-üç senedir kullanılıyor) zayıf almış,daha doğrusu öğretmen zayıf vermiş.Zayıf olan ders notlarını hep öğretmenler verir değil mi:))) Bende bu tür durumlarda öğretmenlere müdahale etmeyi pek sevmem,daha karneyi görmeden üzülmemesini söyledim.Çünkü okulda baya bir not düzenlemesi yapılır son haftalarda,genelde yükseltilir,özellikle de takdir teşekkür alacak öğrenciler için.Sınıf öğretmeni son anda olaya müdahale etmiş,not biraz daha yükseltilmiş baktım çıkışta elinde teşekkür belgesi annesine beni gösteriyor.Ne yapalım düşük notlar vererek çocukları okula küstürmemek lazım,bol keseden notlar vermek de çok doğru değil tabi,işte öğretmenlik hakketen zor bir meslek dengeleri her zaman iyi kurman lazım.Bu arada 1.sınıflar ve Ana Sınıfı öğrenci ve velilerini izlemeyi çok severim,aman allahım hepsinde bir heyecan görülmeye değer gerçekten.Batıhan geldi hep gözümün önüne,canım benim büyüyecek okula gidecek,karne alıcak inanılır gibi değil.

Gelelim tatil planlarımıza,16 yaşımdan bu yana ilk defa heralde bu tatilde evde olacağım,son anda kudurupda fikrimi değiştirmezsem:))Benim için acayip bir durum bütün gün bunu düşünüp durdum,acaba bende bir gariplik mi var ,ne oluyor bana diye.Bu arada lise arkadaşım Sevim bizi hayal kırıklığına uğrattı,bu tatilde gelecekler bizde kalıcaklardı .Kız arkadaşlar da başka oluyor insan çok özlüyor birlikte olmayı kaynatmayı,hele de senede birkaç gün görüşünce baya heveslenmiştim,havaya girmiştim.Başka bir sefere inşallah.Eşim ailesini görmeye gidecek malum yaz tatiline kadar başka bir şansı yok,ama biz ne yapacağız bakalım Sevim de gelmiyeceğine göre.Bugün onu da düşünüp durdum,işin içinden çıkamadım acaba yalnız kalabilirmiyiz kalamazmıyız diye.Gündüz birşey değil bir şekilde idare ederim,yakın arkadaşlarıma giderim vakit geçiririm bir şekilde,ama geceleri korkarım diye düşünüyorum.En iyisi bizim yakınlarda bir yerlere gitmemiz ya da birilerinin bizim yanımıza gelmesi olucak heralde.Neyse bulucaz bir çaresini bu soğukta Batıhan'la Manisa'ya gitmek,yollarda telef olmak istemiyorum.Zaten yeni gittik sayılır,bir de hasta olduk.
Batıhan etrafımda dolanıp duruyor,ikinci kez sabote etti bilgisayarı,kapatıp duruyor.Şu yazıyı kazasız belasız göndermek istiyorum artık.Millet nasıl yazıyor hayret,hatta iki çocuğu olanları gördüm bugün birkaç blogda.Evde olduğumda sürekli peşimde,banyoya giremez oldum kapının önünde inliyor içeriye alayım diye,hatta bazı günler öyle hareketli oluyo ki sabırtaşı annem bile pes ettiriyo yani.Her neyse gelelim Batıhan'daki son gelişmelere, bir iki hafta önce yaşadığımız olağan kabızlık problemini Duphalac şurubu tekrar kullanarak çözüme kavuşturduk .İçerden sesler yükseliyor ayy ne yazacağımı da karıştırıyorum,başına birşey gelmeden bırakayım bari özet olarak bu aralar böyleyiz,durmak yok...

2009'un İlk Haftası

2009-01-08T10:55:00.000-08:00

Üstteki fotoğraf anlaşıldığı üzere 2008 yılbaşı akşamı,şapkayı özellikle saklamıştım bu sene için ama Batıhan kafasında tutmamakta inat ettiği için doğru dürüst pozlayamadım.

31/12/2008
Oğluşum dedesini aldığı trene bayıldı,ama sesi gerçek bir tren sesinin 10 kat fazlası olabilir:))Alttaki komşularımızı zaten sabahın köründe kaldırıyoruz bir de geceleri kafalarını şişirmeyelim diye treni saklamak zorunda kaldık.

---------O----------

Ocak ayının ilk haftasını bitirdik nerdeyse,bizde şimdi Sömestr heyecanı başladı.Dört gözle bekliyoruz,planlar yapmaya başladık şimdiden.Böyle tatile yaklaştıkça okulu daha çok seviyorum galiba,eminim öğrencilerde aynı duyguları yaşıyodur.Evet gelelim tatil planlarına; tatilde eşim ailesinin yanına gitmek istiyor.Ben gitmek istemiyorum çünkü geçen bayramda feci şekilde hastalandı Batıhan.Aynı şeyleri yaşayıp tatilin zehir olmasını,Batıhan'ın da yollarda telef olmasına gönlüm razı değil.Biz oğluşumla evimizde başbaşa tatil yapacağız anlaşılan,anneannesini de gönderiyoruz.Bende Gelibolu'dan çok sevdiğim arkadaşlarımı davet ettim.Bakalım Özü hamile olduğu için gelemeyebilirmiş,ama Sevim son anda yan çizmezse gelicekmiş.Süper dinlendirici ve keyifli bir tatil olucak galiba,çok heyecanlıyım şimdiden.Umarım havalar biraz daha iyi olurda,eve tıkılıp kalmayız.Gerçi ben hiç yakınmam,özlemişim zaten ama dışarda takılıp,alışveriş yapmakda fena olmaz Sevim açısından.Gelsinlerde planımızı yapar,yakın yerlere gideriz.
Bugün Can 2 yaşında,akşam doğum günü partisine gidemeyeceğimiz için,öğleden sonra gidip bir öpeyim dedim.Çok tatlı kereta,çok da yakışıklı maşallah.Allah uzun sağlıklı bir ömür versin oğluşuma.Havalar ısınınca tosuncukları buluşturmak ümidiyle...

Son Dakikalar...

2008-12-31T13:50:00.000-08:00

Koca bir yılı devirdiğimiz bu son dakikalarda blogumun başımda olacağıma bir yıl önce söyleseler aklım almazdı heralde.Bilgisayar başında oturmaktan oldum olası pek hoşlanmadım,ama blog başka tabii.Birazdan sevdiklerimi öpmeye sarılmaya gideceğimden, çabukça birşeyler yazmak istedim.Allahım kim ne istiyor ne bekliyorsa gelecekten onu versin...Bize Batıhanımızı verdi daha ne olsun,artık tüm dileklerim oğlum için...
Tüm sevdiklerimize Mutlu Yıllar...

Çok şey birikti yine yazıcak!

2008-12-26T06:43:00.000-08:00

Nerden başlasam,en iyisi kuzencanın nişanından başlayayım.Geçen cumartesi günü evlilik yolunda ilk adımını atmış oldu amcamın kızı.Evde yaptılar nişanı,yakın akrabalar davet edildi.Batıhan'ı o kalabalığın içinde düşünemediğim,nişanı bana ve ordakilere zehir edeceğini düşündüğümden evde bıraktım oğluşumu.Herkes onu sordu tabii,zaten artık doğduğundan beri pabucumuz dama atıldı bir kere,Deniz ve Hasan olmaktan çıkıp Batıhan'ın anne ve babası olduk birden.Yanlış anlamayın pek de şikayetçi olduğum söylenemez bu durumdan.Allah mutlu mesut etsin,baya bir beklediler bugün yaşamak için.Bu sene düğünümüz var.Batıhan'ı düğüne hazırlamak lazım şimdiden,oğlum pek meraklı değil de oynamaya:)))Çok ciddi birisi:)))

Bu arada Deryacık çok şanslı kuzen Meral bile geldi taa Alamanyalardan,kızcağız neredeyse hiç kimsenin düğününde nişanında bulunamadı.Deryaya kısmetmiş ne diyelim.Alttaki fotoğraf nişan günü çekildi.Deryacık yok aramızda soldan başlarsak ben,Nuray,Meral ve Filiz ablam...

Nişan çok güzel geçti,evim artık İstanbul dışında olduğundan erken ayrılmama üzülmedim değil,ama ne yapalım bu duruma alışmak lazım.En azından gidebiliyorum deyip avutuyorum kendimi.

Bu arada daha önce de yazmıştım ailemizin (hatta Türkiye'nin son aupairi bile olabilir) son Aupairi sevgili kuzencanım pazartesi sabahı Londra yolcusu,vedalaştık bugün.Bugünkü yazımda onun ve Batıhan'ın fotoğrafını da eklemeyi çok istiyordum ama erken geldi kuzencan işlerini yetiştirmeye çalıştığı için,önce okulda bana uğradı,sonrada Batıhan'ı görmek için eve.Bu kadar koşturmacanın arasında bize vakit ayırabildi canımcım.Hem çok heyecanlı gördüm kendisini,hem de biraz tırsıyordu:)))İçimde sanki orda bir hayat kuracakmış gibi bir his oluştu.Genelde hislerimde pek yanılmam ama bu sefer yanılmayı umuyorum galiba...Hayırlısı olsun onun için,herşeyin en güzelini hak ediyor benim kuzenim,onu çok seviyoruz çok da özlüyeceğiz.Ama en azından artık nette görüşebiliyoruz kameralarla,biz ordayken böyle değildi,anca haftada bir biz telefonla ararsak görüşebiliyorduk ailelerimizle.

Gelelim sabah şekerime;

Sabah şekeri sabahın köründe saat 6'da uyanıyor,kurulmuş saat gibi,gerçi bu bizim için yeni birşey değil,bebekliğinden beri öyleydi.Ama çok enteresan sabah biraz daha uyusun diye geç yatırmayı denedik,değişen birşey olmadı.Uyanınca da illa evdeki herkesi uyandıracak,öyle bir çabası var.Bu ara Çince konuşmaya başladı abula abula bııyyy deyyy en favori kelimelerimiz,ne demek istediğini çözünce burda paylaşıcam:)))Doktora gittik geçen salı,daha odaya girer girmez bir tuhaf oldu,dudaklar büzüldü.Muayene için soymaya başlayınca bir kıyamet koptu,aman allahım zapt etmeye çalışırken kan ter içinde kaldım.Boyunda ve kilosunda çok güzel artış olmuş,uzun zamandır böyle değildi.Çok sevindim,umarım böyle devam eder.Şu anda uyuyor uyanmak üzere o yüzden hemen postu bitirmeye çalışıcam,Batıhan'ın bu sabah çektiğim bir fotoğrafını eklemek istiyorum.

Oğluşumla koklaşayım artık,çok özledim bugün.Hoşça kalın...

Batıhan bey büyümekte...

2008-12-18T11:13:00.000-08:00

İlk fotoğrafımızdan başlayalım,gördüğünüz tulumu arkadaşım Nilay almıştı oğluşuma,bir türlü giydirmek kısmet olmadı.Geçen gün gözüme ilişti dolapta(dolabımız alt üst olmuş vaziyette şu sıralar),havalrda soğudu yatarken giydireyim dedim oğluşuma.Batıhan giyince bir tuhaf oldu ayaklarına bakıyor sürekli,tabii tulum küçük kaldığı için dizleride gerildi biraz,bayıldık onun bu haline.Şipşak Deniz hemen aldı eline fotoğraf makinesini,başladı pozlamaya...
Güzelim tulum gibi o kadar çabuk küçük kalıyor ki kıyafetleri,çoğunu doğru dürüst giymeden bir bakmışız dolaptan ayıklamamız gerekicek kadar küçülmüş.Neyse büyüsün yeter ki benim oğluşum,sağlıklı olduktan sonra hiç mühim değil.Bu aralar hastalıklarla boğuşup,kötü haberler aldığımdan mı nedir sürekli şükretmek geliyor içimden.

Ana oğul pek bir sevişiyoruz bu aralar.Eve geldiğimde sarılıyor,öpüyor,cilve yapıyor:)))Çok sevimli oldu,çoğu dediğimizi anlıyor artık,tabi yaramazlığa son gaz devam etmeyide ihmal etmiyor.Sürekli peşinde olmamız lazım,ne yapacağı hiç belli olmuyor,bir bakmışsın mutfakta,banyoda,koltuk tepesinde,çoğu zaman prizlerin başında...Ne yapacağımızı şaşırıyoruz,bazen çok yorulduğumu hissediyorum,böyle durumlarda hemen iki çocuğu olanları düşünüyorum,hatta ikiz çocukları olanları düşünerek rahatlatmaya çalışıyorum kendimi.Birde bizim ufaklık artık iiyileşti sanırım,son iki gündür iyice kudurdu diyebilirim,bi amuda kalkmadığı kaldı,onu yakında yapar o potansiyel var.Ama genede pek bir şevişiyoruz dediğim gibi bu aralar,aşağıdaki fotoda anneciğine öpücük kondururken.

Flaş Flaş Flaş
Nuray teyzesi vize almış,Londraya gidiyor.Ailemizin son Aupairi,İngiltere Ocak ayından sonra Türkiye'den artık Aupair almıyacakmış,ne diyim kendileri kaybeder:)))Nuray da bu hafta apar topar gidecek,hiç ummuyoduk vize alabileceğini,sürede kısıtlı olduğu için vermezler diye düşünüyoduk.Bu ingilizlerin ne yapacağı belli olmuyor,hayırlısı artık umarız herşey istediği gibi olur.Çok özlüyeceğiz kendisini ama kader mi artık ne bileyim,yolun açık olsun.

Evim Evim Güzel Evim

2008-12-15T06:48:00.000-08:00

Kurban Bayramını geride bıraktık,Manisa'ya gittik geldik.Çok da iyi geçmedi diyebilirim,zira Batıhan şifayı kaptı oralarda.Evini özledi oğluşum,doğduğundan beri pek fazla sevmez ortam değiştirmeyi,gerçi büyüdükçe biraz daha iyiye gidiyor.En azından çabuk alışıyor eski günlerimize nazaran.Babaannesini getirdik gelirken,iki hafta kadar bizimle olucak.Anneannesini biraz dinlendirelim istedik,hazır kurban bayramı tatili de varken.Bugün ilk yalnız günlerini geçirdiler babaanne torun,sorun çıkarmamış benim akıllı oğlum.Anlaşılan bize naz yapıyor benim oğluşum,biz eve dönünce haylazlığa başlıyor.

Hazır uyurken tatilden birkaç fotağraf ekleyeyim,

Gördüğünüz üzere ana oğul bitkin vaziyetteyiz.

Amcası ve babası oğluşumu yerken....

İyi Bayramlarrrrr

2008-12-06T08:06:00.000-08:00

Bayram tatilimiz başladı.Bu sene şanslı yıllardanmış.bu bayramda uzun bir tatil yapıcaz.Seneye bu şekilde olmayacakmış.Geçen bayram İstanbul'da kalalım dinlenelim demiştik.Bu bayram Manisa yolcusuyuz,genelde Kurban Bayramını eşimin ailesiyle geçiriyoruz.Uzun bir yolumuz var anlıyacağınız,umarım güzel bir tatil geçiririz.
Bizi seven ve takip eden sevdiklerimizin bayramını kutluyoruz şimdiden,dönüşte görüşmek üzere.Sevgiyle kalın...

Sonunda bir ayın içinde üç yazı yazabildim:))

2008-11-30T11:18:00.000-08:00

Kasım ayının son günü ,oğlumun şansına çok güzel bir gündü bugün.Bu sene geçen seneye göre daha yağışlı ama soğuk değil gibi sanki,hele de güneş çıktı mı baya bir ısıtıyor insanı.

Batıhan sabahın erken saatlerinde uyandı her zaman ki gibi,bulamaç şeklindeki kahvaltısını güzelce yedi.Kahvaltımızda neler yok ki,cici bebe ekmeği,cici bebe bisküvisi,peynir,yumurta,pekmez ve süt.Batıhan'ın en severek yediği öğün diyebilirim,bir de gece yatmadan önce yaptığımız arı mama bayılarak yediği yiyeceklerden.Herneyse haftasonları kahvaltıdan sonra ekmek ve gazete almaya gideriz oğluşumla birlikte,birazda parkta oyalanıp eve döneriz.Bugün hava öyle güzeldi ki baya oynamışız dışarda,yeni şeyler keyfetmeye tam gaz devam eden Batıhan su birikintilerinde zıplayarak su sıçratmayı keşfetti.Öyle eğlendi ki bende çok eğlendim seyrederken ama son olarak hatırladığım suyun içine düşmesi ve eve koşup hemen banyoya girdiğimizdi:)))
Dışarıda oynayıp birde üstüne banyo yapan oğluşumuz bunlara rağmen bu aralar huy edindiği üzere gözünden uyku akmasına rağmen inat ederek biraz zor uyudu.Bizde bu arada kahvaltımızı yaptık,gazeteyi karıştırdık,hatta üstüne kahvemizi içtik.Batıhan uyandıktan sonrada hep birlikte annem,kocacım,ben ve miniğimiz sahile inmeye karar verdik.

Sahilde bizim gibi yürüyüşe çıkmış birkaç aile vardı.O kadar sessiz ki buralar,insan dinlendiğini hissediyor.Batıhan çok keyifliydi ilk defa bugün arabasında bu kadar uzun süre oturdu.Gerçi bu aralar yürümek istemiyo beyefendi,daha önce kucağımıza gelmeyen çocuk artık kapıdan adımını atar atmaz kucak istiyor.O yüzden arabada olmaktan keyif aldı sanırım,eve dönene kadar 3-4 saat vakit geçirmişiz dışarda.İstanbul'da olsa bitkin bir şekilde eve dönerdik muhtemelen,ama burda öyle olmuyor.

Bu arada bugünden fotoğraf koyamıyorum,çünkü bezini al,mamasını al derken makineyi evde unutmuşum.Çantamız baya küçüldü küçülmesine ama bez,alt açma bezi,ıslak mendil,su,termos,mama,önlük derken ben sadece bir miktar para ve cep telefonumu koyabiliyorum çantama hehe.Artık alıştım bu duruma gerçi çok hızlı bir şekilde hazırlıyorum ve boşaltıyorum çantamı.

Bugünden fotoğraf yok ama yaz aylarından birkaç fotoğraf eklemek istiyorum.Canım arkadaşım aradı bu akşam,hamileymiş haber vermek istemiş.Sesi garip geliyordu baştan birden soramadım ne oldu diye,bayadır istiyodu hamile kalmayı ama aklıma gelmedi birden.Çok sevindim,ayy şimdi gene bir heyecan bakalım kız mı erkek mi,kime benziyecek,hazırlıklar,doktor kontrolleri, hadi hayırlısı.

Batıhan kucağına yakışmış dimi?Fotoğraf bu yazdan hatırlandın mı?

Yaren çok istiyodu kardeşi olmasını,eee doğduğunda kardeşiyle koyun koyuna yatar artık...Tekrar tebrikler, allah tamamına erdirsin.Çok öptümmmm

Kasım ayı bitmeden...

2008-11-22T08:08:00.001-08:00

Blogumu çok sevmeme rağmen bir türlü istediğim kadar zaman ayıramadım maalesef.Hatta şimdi de kısa kesmem gerekicek sanırım,içerden mızmızlanma sesleri gelmeye başladı.Anneannemiz de yok bugün,kendisini gezmeye gönderdik haftasonu için:))))Bizde Batıhan'ı alıp alışveriş merkezine gittik bugün.Batıhan diğer zamanlara göre çok daha sakindi,en azından arabada biraz oyalandı,biraz yeni aldığımız oyuncakla oynadı,o esnada biz yemeğimizi yedik.Aman nazar değmesin.Umarım daha iyi günler de görürüz.
Bugün ekleyeceğim fotoğraflar geçen hafta sonundan.Anneannemle,yeğenim Cansu gelmişti,güzel bir hafta sonu geçirdik birlikte.Batıhan için de çok iyi oldu,Cansuyla baya bir oyun oynadı yavrucak,uzun zamandır onları görmemesine rağmen pek yabancılık çekmedi Batıhan,hemen alışıverdi.Gelelim fotoğraflara...

Cansu Batıhan'ı beslemeye çalışırken,anneanne4mde uzaktan onlara bakıyor:))

Büyük anneannesi Batıhan'a aldığımız cicileri üstünde göremeden gitti.Cansu blogumdan gösterirsin artık.

Son fotoğrafta Batıhanımın ilk adım ayakkabıları,çöpe atılmadan önce ölümsüzleşsin oğlumda büyüyünce görsün istedim.(Yıpranmasından anlaşılacağı üzere Batıhan tarafından full time kullanılmıştır.)

Fazla Söze Gerek Yok!

2008-11-05T10:36:00.000-08:00

Geçen hafta Blogger kapatıldı,çok fazla endişelendiğimi söyliyemeyeceğim çünkü muhakkak karşı davalar açılır,bizde eninde sonunda blogumuza kavuşuruz diye düşünüyordum.Sandığımdan da çabuk gerçekleşti.Çok fazla vakit ayıramasam da çok alışmışım bloguma,Batıhan için büyüdüğünde çok güzel bir hatıra olucak.Bebekler çok hızlı büyüdükleri hergün yeni birşey öğrendikleri için, insan çok çabuk unutuyor.Birde bizi burdan takip eden dostlarımız var tabii ki,neyse ki ayrılığımız çok uzun sürmedi.Birde ben biraz daha vakit ayırabilsem...
Oğlumuz büyümeye devam ediyor.Kaydırakta tüm kayma stillerinde(Yüzüstü-sırtüstü-oturarak) oldukça başarılı.

Parktaki fotoğrafları bugün ben çektim.Bu aralar çok fotojenik Batıhan,çok güzel bakıyor kımıldamadan sanki biliyormuş gibi.

Batıhan yağmur,çamur,soğuk dinlemiyor,geçen hafta yağan şiddetli yağmurda bile dışarı çıkarttı kendisini.Kışlık montu işe yarıyacak anlaşılan.

Nerde Kalmıştık

2008-10-22T13:09:00.000-07:00

Ekim'in sonu,uzun zaman olmuş yine.Bu aralar zamanla çok problem yaşıyorum zaten hiçbirşeyi istediğim zaman yapamıyorum.Eski okulumdan arkadaşım Serap derdi ki 24 saat bana yetmiyor diye,aynı o durumdayım kısacası.Dün gece başladım aslında yazmaya ama başarılı olamadım.Şimdi Batıhan uyuyor,fırsattan istifade edeyim dedim

Batıhan 13.ayında şimdi,10kilo 400 gram boyu da 76 cm,tam normal sınırlar içerisinde olduğunu söyledi doktorumuz.Şu boy kilo cetvelleri varya bende internetten kontrol ettim,biraz rahatlıyorum tabii böyle olunca.Bana göre yeterli besin almıyor gibi geliyor ,iştahlı değil zaten.Dün ilk defa makarna yedi,oda 3-4 adet burgu makarna.Bizim için çok sevindirici bir gelişme,ama emin olamıyoruz bir daha yer mi diye.Çünkü acayip bir çocuk sağı solu belli olmuyor,çok acıktığı için de yemiş olabilir.Ne bileyim kafaya taktıkça insan üzülüyor,ama yoğurda bayılıyor.Çorbaları seviyor özellikle tarhanayı,sebze yemeklerinden ıspanak ve semizotunu seviyor.Et fazla yemiyor bizde bu açığı çorbalarına kemik suyu koyarak kapatmaya çalışıyoruz.Bazen de çorbalarına kıyma koyuyoruz ama kıyma koyduğumuz zaman blendırdan geçirmek zorunda kalıyoruz.Sadece kıymaya has bir tepki geliştirdi bizim ki,boğazına takıldı mı kusuyor.Başka bir yiyecek için değil sadece kıymada yapıyor bunu,dedim ya acayip bir çocuk daha neler görücez bakalım.Yemek konusu sıkıntılı geçiyor biraz,meyve yemeyi çok seviyordu şimdi onu da reddetmeye başladı.Bizde kaşık mamalarının içine karıştırıyoruz.Deneyimli anneler önerilerinizi bekliyoruz.
Dün ailemizin ilk tüp bebeği Kenan Varol ziyaretimize geldi.Toplantıdan çıkar çıkmaz eve koşturdum,Batıhan ilk defa anne anne diye odalara gidip beni aramış bugün.O kadar üzüldüm ki,bir de sarılışı var bana görmeniz lazım.Hatta halama sarılmamı bile istemedi,ona sarılıcakmışım.Hele Kenan Varol'u kucağıma alınca kıyameti kopardı.İlk defa yapıyor böyle bir şey,zor sakinleştirdim.Her zaman söylerim 0-3 yaş çok önemli çocuk anneyle geçirmeli diye ama maalesef çalışmak zorundayım.Arkadaşlarım derdi ki hep suçluluk duyucaksın onunla olamadığın için,gerçekten öyleymiş.Ne bileyim anne olunca farklı düşünüyor insan,gerçekten bir suçluluk hissi oluyor.Çalışırken bazen ohh evden uzaktayım,nefes alıyorum artık dediğim de oluyor,Batıhan'ı deli gibi özleyip ahh keşke şimdi evde onunla birlikte olabilseydim dediğim zamanlarda oluyor.Bunları düşününce ya da kendimi kötü hissettiğim zaman aklıma hemen üniversite yıllarında muhtemelen Çocuk Psikolojisi dersinde okuduğumuz araştırma geliyor.Araştırma devlet yurtlarında bakılan bebekler ve çocuklar üzerinde yapılmış.Bu bebekler çok fazla kucağa alınmadıkları,çok fazla sevilmedikleri,genelde beşiklerinde yalnız kaldıkları için diğer bebeklere oranla gelişimlerinin daha geri olması,hatta zeka seviyelerinin bile diğerlerine oranla geri olduğuyla ilgiliydi.Hamileyken bazen sadece bunu düşünüp ağlardım,Batıhan doğduktan sonra da o her ağladığında ben yanına koşturduğumda geliyordu aklıma,Batıhan ne kadar şanslı bir bebk diyordum içimden onu seven bir annei bir ailesi var.Ardından ağlıyordum yine,o bebekleri düşünüp.Şimdi de kendimi teselli ediyorum işte,eve geldiğimde onunla güzel vakit geçirmeye gayret ediyorum.Hava güzelse hemen dışarı çıkarıyorum,oyun oynuyorum,ihtiyaçlarını karşılıyorum.En azından belli bir süreliğine yanında değilim diyorum.Gerçi biz çok şanslıyız çünkü Batıhan'a anneannesi bakıyor.Gözüm arkada kalmadan gönül rahatlığıyla işe gidiyorum.Annem çok güzel ilgileniyor Batıhan'la,hatta benden çok daha sabırlı.Benim işimi çok kolaylaştırıyor aynı zamanda,yemeğimiz hazır oluyor mesela.Allah razı olsun,kadıncağız kendi evini,düzenini bırakıp bize yerleşti.Hele Batıhan hakkını nasıl öder bilmem.Herkese böyle bir anne diliyorum.Sevgilerrrrrrrrrrrrr

Doğum Günümüzü Kutladık

2008-10-03T12:32:00.000-07:00

Uzun zaman oldu yazmayalı,taşınma,yerleşme,yeni yuvamıza,işimize,çevreye alışma derken zaman su gibi akıp geçti.Zor bir süreç oldu bizim için,taşınmak çok sıkıntılı bir iş,gerçi eski taşınmalarımızı düşünüyorumda şu halimize binlerce şükür etmek gerek.Eskiden kamyon gelirdi kapıya konu komşu çoluk çocuk doldururdu eşyaları,tabi o eşyaların çoğundan hayır gelmezdi sonra:))))Evden eve nakliyat firmasıyla geldik buraya,inanılmaz bir deneyimdi.Adamlar sabah saat 7:00 de geldiler ,aman allahım giyeceğimiz kıyafetleri zor kurtardık ellerinden,o kadar hızlılar ki görmeniz lazım.Saat 12:00 gibi Selimpaşa da yerleşmiş durumdaydık.

Çalışıyor olmamız nedeniyle ince işler biraz uzun sürdü.Tabii birde Batıhan faktörü,sürekli ilgi istiyor,bizimle vakit geçirmek istiyor derken evle ilgilide baya sorun yaşadık.Elimizi nereye atsak bir arıza çıktı.İnterneti de geçen hafta bağlatabildik ancak,dediğim gibi çok sıkıntılı günlerdi.

Neyse geldi geçti.O sıkıntılı günlerde oğluşumuzun doğum günü biraz neşemizi yerine getirdi.Batıhan 16 Eylülde 1 yaşını doldurdu.Küçük bir kutlama yaptık,pastası hayatımızda yediğimiz en kötü pasta oldu ama ne yapalım burda pek seçme şansımız olamadı sadece bir pastane olduğu için.Yukarıda gördüğünüz gibi Batıhan'ı Batuhan diye yazmışlar.Böyle bir şey yaşamamız muhtemel diye özellikle ismini yazdırmıştım da üstelik.Annem biraz uğraştı düzeltebilmek için ama sanki ismi kazımışlar pastaya,pek başarılı olamadı.Kendim yapmadığıma çok pişman oldum sonra,ikinci yaş gününde kararlıyım ben yapacağım pastasını.Belki ilerleyen günlerde şöyle küçük çaplı bir parti düzenleyebiliriz,çünkü Ramazana rastlaması nedeniyle çoğu kişiyi davet edemedik.Sağolsunlar kuzenlerim Filiz ve Nuray,arkadaşım Rahşan,Oliver ve minik bebek Mina bizi yalnız bırakmadılar o gece.Batıhan'ın uyku saatide geçtiği için hemen mumu üfledik birlikte,hediyelerimizi açtık.Batıhan çok mutluydu o gece,Mina'ya bayıldı ya da kıskandı.Normalde bebeklerle fazla ilgilenmez bizimki o gece ayyy ayyy diye Mina'nın başından ayrılmadı.Güzel bir gece geçirdik birlikte,insan inanamıyor 1 yıl geçtiğine...

Aradaki farka bakar mısınız?

1 yaş oğlumuza en önce özgürlüğünü getirdi.Artık herşeyini kendisi yapmaya çalışıyor.Söylediklerimizin çoğunu yapıyor.Örneğin,babanın terliğini babaya götür,arabanı getir vb. komutları yerine getiriyor.Hatta bazen yaptığında şaşırıyoruz aaa bunu da anladı diye.Genel olarak huzurlu,neşeli bu aralar,tabii yeterince dışarı çıkarsa:)))Sitede üç tane park var,ikisi tam evimizin karşısında.Havada güzel olduğunda neredeyse günde üç kez dışarı çıkarıyorduk Batıhan'ı.Havada soğumaya başladı,kara kara düşünüyoruz.Birde burda acayip rüzgar esiyor,İstanbul içi gibi değil.Bırak Batıhan'ı biz bile uçabiliriz rüzgarda.Artık alışıcak mecburen,biraz oyuncak alışverişi ve kitap almak gerek.Bu aralar kitaplara da ilgisi var.Sanki birdenbire daha da büyüdü,artık o kadar çok şey yapabiliyor ki inanılmaz bir gelişim,izlemek takip etmek çok keyifli.Yemek problemimiz devam ediyor,dişleri çıkınca yavaş yavaş herşeyi yer diye düşünüyordum ama beklediğim gibi olmadı.Gerçi dün patatesli tavuk yemeği ezdim,yoğurtla karıştırarak yedirdim.Batıhan için çok büyük bir gelişme,yavaş yavaş alışır belki de.Allahtan yoğurdu çok seviyor,hergün taze kendimiz mayalıyoruz.Yoğutla birlikte ancak yemek yedirebiliyoruz,diğer zamanlarda da kaşık maması veriyoruz.Hatta biberona alışmadığı için gece bile kaşıkla besliyoruz.Büyüdükçe düzelir diye ummaya devam etmek istiyorum,kafama çok takmamaya çalışıyorum.Ramazan Bayramı dolayısıyla dinlenelim diye bir yere gitmedik bu sene, annemlerde bizde genelde Ramazan da Gelibolu da oluyorduk ,yarın da İstanbul'un kurtuluşu nedeniyle bir gün daha tatiliz.Taşınma yorgunluğunun üzerine çok iyi geldi bu tatil.

Şimdilik bizden haberler bu kadar,yakında görüşmek üzere...

Yakında görüşmek üzere

2008-09-02T08:22:00.000-07:00

Bloglamaya kısa bir süre ara veriyorum çünkü bu perşembe taşınıyoruz.Ailecek yeni bir hayata başlıyoruz.Bir yerlerden ayrılırken hep karışık duygular olmuştur içimde.Üzüntü,keder,taşınma stresi,acaba yanlış mı yapıyorum endişesi,aynı zamanda tuhaf bir heyecan,mutluluk anlıyacağınız garip duygular içerisindeyim yine.16 yaşında ailesinin yanında ayrılan birisi olarak aslında alışık olmam lazım bu duruma,ama bu kez farklı bu kez yalnız değilim.Aile olmak bambaşka bir şeymiş,o kadar çok ayrıntıyı düşünüyormuş ki insan evli ve çocuklu olunca,inanılır gibi değil.Gerçi taşınma işini de oğlumuz için ,güzel bir ortamda büyüsün İstanbul'un kaosundan kurtulsun diye istedik.Birçok sıkıntı ve kararsızlık yaşadık son bir ayda,güzel başlamadı hikayemiz umarım sonu mutlu son olur...
Flaş haberler!
Batıhan 1 Eylül Pazartesi günü yürümeye başladı.Ne zaman yürüyecek derken onu da başardı sonunda oğluşumuz.Bugün daha bir büyümüş geldi gözüme, çok sık göremiyorum oğlumu bu aralar belki o yüzden, malum işe başladık artık.
Üç gün önce de bay bay yapmayı öğrendi.O kadar sevimli oluyor ki,bir heyecanla bay bay yapıyor herkese.Baş başı bıraktık oğluşum bebeklikten çıktı.Hem çok seviniyorum hemde bir yandan bu kadar çabuk mu biraz yavaş büyü demek geliyor içimden.İnsanoğlu nankör işte,3 aydır sıralıyordu bende ne zaman yürüyecek bu çocuk diye sayıklayıp duruyodum.İşte yürüyor oğlumuz.
Daha çok şeyler başarıyor,mesela bugün elinde oyuncakla yürümeye çalışmış.Pilav yemiş,inanılmaz bir gelişme.Ağzına tek lokma pirinç girmiş değil bugüne kadar.Çok mutluyum bugün,büyüdükçe yemediği şeyleride yemeye başlıyacak benim oğlum(İnşallah böyle devam eder).
İnternet bağlantımız kapanmadan yazımı göndermek istiyorum artık.
Yakında görüşmek üzere,bizim için dua edin.......

Keltoş Batıhan

2008-08-20T05:47:00.000-07:00

    Bugün Batıhan'ı doğduğundan bu yana üçünkü kez traş etmiş bulunuyoruz.İlkini sanırım 6.ayının içerisindeyken sevgili annem bir traş etmişti.İkincisini yaz tatilinde Manisa'da berberde oldu oğluşum.Aslında saçlarını kesmek pek yakışmıyor oğluma,çok komik bir tip oluveriyor.İnsanın gözü alışana kadar da birkaç gün geçiyor.İlk iki seferde hiç ağlamayan oğlum,bugün bizi epeyce zorladı.Gerçi bunda hafif nane molla olmasının da payı var.İki gündür hapşırıp duruyor,burnu da akıyor biraz.Hemen ilaç kullanmaya başladık,bugün düne göre daha iyi.Bir de diş etleri kabarmış, hepsini birden mi çıkaracak bu çocuk anlamadım.
    Resimde gördüğünüz üzere oğluşum büyüdü de kitap okumaya bile başladı.Hemen yeni kitaplar almak lazım,oyuncaklarına da yenilerini eklemek gerek.O kadar çabuk büyüyorlar ki insan kıyafet,ayakkabı,oyuncak almaya yetişemiyor resmen.
    İşimiz ve nereye taşınacağımızla ilgili belirsizlik devam ediyor.Artık ağlamayı bıraktım,hatta espri bile yapmaya başladım diyebilirim.Umarım bu hafta sonuna kadar belli olur.Bizim için hayırlısı neyse o olsun demekten başka yapabileceğimiz birşey yok maalesef.

2008 yazına elveda

2008-08-17T06:29:00.000-07:00

Tatilimizin sonlarına yaklaştığımız günlerde Batıhan dedesinin bahçesine sabah ziyaretleri yapmaya o kadar alıştı ki, her sabah bahçeye çıkmak istiyor.Bir elinde domates bir elinde biber keyfine diyecek yok.Domates ve biberler tam anlamıyla organik,gübre bile konulmamış.Bu sene babam harikalar yaratmış,sayesinde her sabah taptaze nefis mi nefis domatesler yedik.

Batıhan'a sakladığımız en büyük domates,elinde tutmaya bile zorlandı.

Sanırım biberlere doğru saldırıya geçmişken!

Resim yüklemek çok uzun sürüyor o yüzden Batıhan bahçe aşkını anlatmaya bu kadar resim yeter sanırım.Gelelim bizden haberlere, geçen pazartesi İstanbul'a döndük.Başka bir ilçeye yerleşme durumuzu vardı,fakat işler istediğimiz gibi olmayınca yerimizde kalıp evimizi burada değiştirelim dedik.Eşyalarımızın büyük bir çoğun luğunu toparladık,fakat hala ne yapıcağımıza tam olarak karar vermiş değiliz.Umarım bu hafta içinde herşey belli olur,çünkü 1 Eylül itibarıyla işimize başlamamız gerekiyor.Çok sıkıntılı bir dönem bizim için,biz böyle olunca Batıhan da ruh halimizden etkileniyo haliyle,bir de İstanbul son 3 gündür çok sıcak,evde durulucak gibi değil.Batıhan tatilde iyi alıştı bahçede oynamaya,denize gitmeye,sokakta çocuklarla vakit geçirmeye zaman zaman resmen krize giriyor beni dışarı çıkarın diye.Babasıyla birlikte muhakkak 1 saat geçiriyor dışarıda,öyle mutlu dönüyor ki eve görmeniz lazım.Kriz zamanlarında bir başka yöntem olarak ise balkonda havuz sefamız var,oda çok rahatlatıyor oğluşumuzu.

Dün üst damağından bir dişi daha çıktı.Onun yanındaki de çıkıcak sanırım,damağı bembeyaz olmuş.Tabii huzursuzluğu devam ediyor,iştahı yine kesildi,kabızlığımız devam ediyor.Çocukların problemleri bitmez,hatta büyüdükçe artar derler ya gerçekten doğruymuş.Bakalım daha neler görücez,ama dişler en kötüsü sanırım çünkü düzen diye birşey kalmıyor(yemek,uyku,huzursuzluk .......).

Bizim ailenin ilk tüp bebeği dün gece 3 gibi dünyaya geldi.Dublin de kendileri umarım en kısa zamanda görebiliriz.Canım kuzenim uzun uğraşlar sonunda bebeğini kollarına aldı,bizi de çok mutlu etti.

Batıhan yürümeye başladı gibi,4-5 adım atıyor.Ama tam anlamıyla yürüyor da diyemeyiz çünkü bunu sadece bizimle yapıyor.Yani babasıyla karşılıklı duruyoruz oda aramızda gidip geliyor hehe.Bizim içinde çok keyifli bir oyun oldu,sık sık yapıyoruz.

Bizden haberler bu kadar,umarım şu taşınma işi de bir an önce gerçekleşir.

carettam benim tatile devam ediyor

2008-07-27T10:18:00.000-07:00

Gördüğünüz üzere benim yavrucum deniz kaplumbağaları gibi suya doğru emekleme yarışında,izlemesi o kadar zevkli ki.Suyu çok sevdi dün yine denizdeydik,kıyıda tutmak imkansız artık.Sürekli suda oynamak istiyor, kıyıya alıyoruz gitmek için ağlamaya başlıyor.Sahildeki diğer bebekleri izliyorum hiçbiri Batıhan gibi suya koşturmuyor,onları anne veya babaları suya sokuyor,sonra havluya sarıp, şezlonga oturtuyor.Şezlongda oynuyor bebekler,etrafı izliyorlar, yada kumda vakit geçirmeye başlıyorlar.Kumda vakit geçirenlerde Batıhandan büyük çocuklar genelde dikkat ediyorum.Arkadaş bizimkisi dur durak bilmiyor peşinde koşarken, bütün plaj bizi izliyor.Dün zorla uyudu plajda, uyursa şenliği kaçıracak diye.Dün enterasan bir olayda yaşadık plajda anlatmak istiyorum.Batıhan' a tatile çıkmadan mayo alamadım,birde daha bebek olduğu için huggiesin çıkartmış olduğu bebek mayo bezlerinden alırım diye düşünerek çok üzerinde durmadım.Gelibolu da bu bezlerden bulamadık,kalanlarda büyük bedenler o yüzden almadım.Dün plajda denize beziyle girdi önce,bir süre sonra poposu da güneş görsün diye bezini çıkardım öyle denize soktum bende.Tam denizden çıkarırken elimden tutup yürümeye başladı bizimkisi, karşımızda da 7-8 yaşlarında kızı olan modern görünümlü,süslü püslü uzun boyu ve kilosuna bakmadan o vücuda bikini giyecek kadar cesaretli,kızıl saçlı bir bayan şezlongunda oturuyor.Bu şekilde denize girmesi doğru değil dedi bana,bende iyi niyetle uzun süre denizde kalıyorya bizimkisi üşütücek manasıyla söylüyor zannederek kıyıda durdurmak imkansız,denize girmek istiyor dedim.Kadın birden kızının gözünü kapatmaz mı söylediği sözü tekrarlıyarak,meğerse Batıhanın pipisini görmesin diye öyle söylemiş.Şok oldum,kendime gelemedim bir süre.Dört yıl çocuk psikolojisi okuyan, pedagoji eğitimi almış olan ben kadına güzel dersler verirdim ama herneyse.Bir süre sonra annelik güdüsüyle hareket ettiğini düşünerek sinirimi yatıştırmaya çalıştım.Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda bizi takip edenler yorumlarınızı bekliyorum.

Oğluşum büyüdü,serpildi,kemikleri güçlendi sanki Geliboluda.Geçen gün sağlık ocağına gittik, kiloda almış uzun bir aradan sonra hele geçn ay 100 gram verdiğini duyunca çok üzülmüştüm.Şimdi keyfim yerinde zaten belli de ediyor kilo aldığını.Beni şaşırtan sıralamaya uzun zaman önce başladı,elinden tutuluncada çok güzel yürüyor,hatta Manisa'da iki kez ellerini bırakarak farkında olmadan 2-3 adım atmasına rağmen hala yürüyemedi.Hazır değil demek ki her ne kadar biz hazır olduğunu düşünsekde.Ama çok güzel bisiklete biniyor hehe.Yukarı da gördüğünüz üzere resimi bir türlü aşağıya alamadım. Üstten iki dişimizde çıktı sonunda,hala damakları kaşınıyor ve acıyor muhtemelen.Vücudunda hafifte olsa sürekli bir ateşi var.Son zamanlarda ki huysuzluğu bundanmış demek.Ara ara yemekte yemiyor,bugün mesela zar zor bir iki lokma yedi.Bizden haberler şimdilik bu kadar herkese sevgiler........

Oğluşum Deniz-Kum ve Güneş'le tanıştı

2008-07-20T02:07:00.000-07:00

Hasan'la sinir krizleri geçirdiğimiz,seneye Batıhan'la bir yere gitmek yok dediğimiz, İzmir-Gelibolu otobüs seyahatimiz anlıyacağınız üzere oldukça zor geçti.Düzeninin bozulmasına alışamadı daha kuzucum,otobüste bir türlü uyuyamadı, aslında çoğu çocuk kolayca uyura arabalarda benim bildiğim ama Batıhan öyle değil nedense.Gerçi Eceabat'tan Gelibolu'ya kadar en ön koltukta oturan bayanın kucağında bir güzel uyudu yaramaz.O kadar sinirlenmişiz ki nerdeyse bırakıyoduk oğluşumuzu,çok uzak değil Tekirdağ'a gidiyolarmış onlarda,tatil dönüşü alırdık ordan geçerken:)))
Geçen sene hamileliğimin sonlarına geldiği ve kocaman bir patates çuvalına dönmüş olduğum için 2-3 kez denize girmiştim.Hemen sahillere attık kendimizi tabii bu kez kuzucumuzla birlikte,fotoğraflarda da göreceğiniz üzere oğluşumuz denize,kuma bayıldı. Çok sevimliydi gerçekten,denizi seven bir anne baba ve oğul,aile olduk biz gerçekten.İnsan inanamıyor,oğlum nerdeyse 1 yaşında olacak,11.ayına başladı.

Bu arada artık çok güzel ve yerine uygun baş baş yapıyoruz,bir bir babamıza söylüyoruz(bunu yaptığı zaman parmaklarını ısırasım geliyor),alkış yapıyoruz hehe.Herşeyi o kadar dikkatli inceliyor,konuşmalarımızı resmen kaydediyor,artık basiy komutları anlamaya da başladı.Top nerde,topu at gibi mesela,hergün yeni şeyler öğreniyor.Çok heyecan verici gerçekten.Geliboluda evimiz müstakil,çocuk dolu burası,Batıhan çocuklara bayıldı.Onlara bir gülücükler kahkaha atmalar görmeniz lazım,çok sevimli.Demek ki artık çocuk istiyor etrafında,daha önceleri bu kadar ilgi göstermezdi.Şimdi resmen benimle ilgilenin diye yapmadığını bırakmıyor.Oğluma yeni arkadaşlar kardeşlerde geliyor.Kuzenim Feride ve arkadaşım Rahşan anneler kervanına katılıyorlar,Rahşan yarın yaşıyacak bu mutluluğu Feride ablamda 1-2 hafta kadar sonra.Çok garip bunlarıda görücektik demek ki,neler paylaştık neler yaşadık,anne oluverdik birdenbire.İnsana çok uzak geliyor gençken çılgınken hiç böyle şeyler yaşamıycakmış gibi geliyor nedense.Ama dünyanın en güzel,en anlatılması zor şeyi annelik gerçektende sadece kadınlara özgü bir güdü.Şimdiden tebrik ediyorum ikisini de, hele de Feride ablam o kadar uğraştı ki çocuk sahibi olabilmek için,kocaman öpüyorum ikinizi de,bebişlerinizi de kokluyorum.
İstanbul da evimiz küçük ve erkek çocuklarına örümcek pek önerilmiyor diye almamıştım,pişman oldum diyebilirim.Kendiside bizde çok rahat ettik.Benim gibi kararsız annelere tavsiyem bir an önce almaları yönünde.Zaten çok fazla da kullanamıyorlar,tahminim bu ay yada 12.ayının içerisinde oğluşum yürümeye başlıyacak.
Oğluşum acıkmış,dışarıda oynuyordu.Hemen bişiyler hazırlıyım,zaten az olan iştahı kaçmadan.

Yaşasın tatiillllllll

2008-06-29T10:59:00.000-07:00

1 Temmuz itibarıyla tatilimiz başlıyor. Ömrümde en çok yorulduğum seneydi.Bir nevi kabus diyebilirim.Bloglarda gezindiğim kadarıyla genelde yeni doğum yapmış veya bebeği daha 1 yaşına gelmemiş,ama halinden çok memnun mutlu insanlar görmek beni şaşırttı desem yalan olmaz.Hafif kıskançlık da var tabii.Bilmiyorum ben gerçekten zor,yorucu,stresli,uykusuz gecelerle dolu bir yıl geçirdim oğluşum Batıhan'la.Haa tabi kabus bitmiş sayılmaz,hatta emeklemeye(anneler gününde emekledi oğluşum) ve sıralamaya başlamasıyla birlikte daha da dayanılmaz bir hal aldı.Hatta şu anda komşuda kendileri çünkü klavyeye saldırıp duruyordu.Babasıyla bana göre çok yaramaz, sürekli hareket halinde bir bebek aslında güzel birşey yani kös kös oturan bir çocukta istemezdim ama,ne bileyim sürekli ilgi ve dikkat istiyor.Arkamı döndüğüm an yaramazlık yapıyor,düşüyor,yada evde tehlikeli yer olarak neresi varsa orada buluyorum.Örneğin derler ki bırak elini sobaya bir kez değdirsin bir daha gitmez,bizimkinde böyle birşeyde yok,geçen gün elini mutfak çekmecesine kısdırdı.Birkaç gün orayı pas geçti,şimdi yine oynamaya başladı:)))

Aslında yazmaya çok ihtiyacım var ama kısa kesmek zorundayım.Çünkü uykusuda gelmeye başlıyacak yavrumun.Annelik güdüsü dedikleri bu demek,sinirlenmeniz bile çok kısa sürüyor.Bir gülümsemesi yetiyor derlerya gerçekten öyleymiş,bide sarılıyor ya omzunuza yaslıyor başını gelde affetme.

Bakalım tatilimiz naslı geçicek,Batıhan denizi,güneşi,kumu sevicek mi? Çok merak ediyorum.Yukarıdaki şapkayı denedik çok sevimli oldu.Hasan Anzak askerlerine benzedi diyor(tarihçiden başka benzetme beklenemezdi zaten).

Şimdiden bizi seven herkese iyi tatillerrrrrrrrrr

Umarım güzel tatil anılarımızı paylaşırız(Bu arada hemen komşuya iniyorum yazıyı kontrol bile edemiycem,yanlışlarım vardır muhakkak kusura bakmayın)

xxxxxxxxxx

İşte burdayız!!!

2008-06-11T23:50:00.000-07:00

Bişey öğrendikya durdurana aşkolsun.Bir de ailecek blogumuz olsun bakalım.Sevenlerimiz bizi burdan takip etsin.
Batıhan'ın hızını yakalamak çok güç olucak,hergün yeni şeyler öğreniyor.Saate bakıp bütün gün "daaat daat" deyip duruyor.Dün baş baş yapmayı öğrendi,ama daha amacına uygun kullanamıyor.Bu sabah bildiği şeyleri kendi kendine söyleyip duruyodu.
Gece yine rahat uyuyamadı oğluşum,kabızlığı hala devam ediyor.Bağırarak uyandı 3 gibi ,zor yaptı kakasını.Sık sık uyandı,tabi bende iyi uyuyamadım.Geç kaldık bu sabah,fırtına hızıyla hazırlandık,oğluşumla koklaşamadan çıkmak zorunda kaldım.Neyse öğle arası sevişiriz artık napalım.
Bu arada blogumuzun ismi Deniz Yıldızı olsun istemiştik ama kabul edilmedi.Hayal treniyle idare edicez artık.